Lichtarz ołtarzowy mosiężny 7 cm P162

Lichtarz mosiężny P162 to odlewany świecznik ołtarzowy o wysokości 7 cm i średnicy talerzyka 9 cm. Wykonany w technice odlewu mosiężnego, polerowany na wysoki połysk, bez powłoki niklowej.

Podstawa ośmioboczna o szerokości 9,5 cm, zdobiona dwoma pasami reliefów roślinnych — pionowymi gałązkami na cokole oraz ornamentem listkowym po obwodzie dolnej krawędzi.

Centralny szpic pozwala nabijać świecę, a płaski talerzyk wychwytuje spływający wosk. Format do ołtarzy bocznych, kaplic i mniejszych świątyń.

Wygląd i zdobienia

Podstawa ma kształt ośmiokąta foremnego. Cokół w formie zwężającego się ku górze dzwonu pokrywają reliefy roślinne — pionowe gałązki z listkami powtarzane na każdej z ośmiu ścian. Dolną krawędź podstawy obiega drobny ornament z powtarzalnym wzorem listkowym. Trzon jest krótki, zakończony toczonym kielichem przechodzącym w płaski talerzyk z delikatnym rantem. Szpic w formie stożka wkręca się w centralną gwintowaną oś nad talerzykiem.

Gdzie sprawdzi się ten rozmiar

Format 7 cm to lichtarz do ołtarzy bocznych — przy figurach i obrazach Matki Bożej, Serca Jezusowego — oraz do kaplic szpitalnych, domów zakonnych, kaplic cmentarnych. W większych świątyniach P162 sprawdzi się jako lichtarz uzupełniający: przy ołtarzu relikwii, podczas nabożeństw paraliturgicznych (nabożeństwa majowe, październikowe, Gorzkie żale). Przy monstrancji podczas wystawienia Najświętszego Sakramentu lub przy wysokim krzyżu ołtarzowym niska sylwetka pozostaje elementem tła — to świadomy wybór projektowy dla takiego rozmiaru.

Dobór świecy

Talerzyk o średnicy 9 cm mieści świece ołtarzowe o średnicy do 8 cm — czyli standardowy rozmiar świec liturgicznych dostępnych w naszym asortymencie (np. świeca spalająca OR40C, świeca na wkład olejowy A49 i podobne). Świece cieńsze (4–6 cm) także się sprawdzą — osadzone na centralnym szpicu stoją stabilnie. Świece o średnicy większej niż 9 cm nie zmieszczą się w granicach talerzyka.

Mosiądz polerowany — pielęgnacja

Polerowany mosiądz bez powłoki niklowej z czasem matowieje — to naturalny proces utleniania. Czyszczenie: miękka szmatka z preparatem do mosiądzu lub tradycyjnie sól z sokiem z cytryny, następnie przetrzeć do sucha. Resztki wosku po liturgii usuwa się plastikową skrobaczką — nigdy metalem, który rysuje powierzchnię. 

Specyfikacja

• Materiał: odlew mosiężny polerowany
• Wykończenie: polerowanie na wysoki połysk, bez niklowania
• Wysokość bez szpica: 7 cm
• Szerokość podstawy: 9,5 cm (ośmiobok)
• Średnica talerzyka pod świecę: 9 cm
• Podstawa: dwupasmowe reliefy roślinne
• Technika: odlew, polerowanie ręczne
• Centralny szpic wkręcany

Co warto wiedzieć

Czym różni się lichtarz od świecznika?

Terminy bywają używane wymiennie, ale w węższym znaczeniu lichtarz to pojedynczy stojak na jedną świecę, a świecznik to termin szerszy — obejmuje zarówno lichtarze, jak i stojaki wielolampowe (trzy-, pięcio-, siedmioramienne). P162 w tej taksonomii jest lichtarzem, choć w kartach produktowych często figuruje równolegle jako „świecznik ołtarzowy".

Czy szpic wymusza nabijanie świecy?

Tak. Na szpicu można nabić świecę miękką (parafinową spalającą) albo świecę z fabrycznym otworem w podstawie. Dzięki temu świeca stoi stabilnie i nie ma niebezpieczeństwa przewrócenia się

Jakiej świecy nie osadzę w tym lichtarzu?

Świec o średnicy większej niż 9 cm. Dotyczy to paschałów (zwykle 8–10 cm średnicy) i dużych świec adoracyjnych — dla nich przeznaczone są osobne świeczniki paschalne, zwykle wysokości 60–100 cm.