Między przyjaciółmi. Jak dzielić się wiarą we współczesnym świecie - Ulf Ekman

To nie my wymyśliliśmy, że o wierze nie wypada mówić głośno i że Jezus to sprawa prywatna. Świat próbuje nam to wmówić, a presja bywa realna. Między przyjaciółmi Ulfa Ekmana idzie pod prąd: dzielenie się wiarą zaczyna się nie od megafonu na placu, lecz od zwykłej rozmowy z kimś bliskim.

Osiem rozdziałów, a po każdym prawdziwe świadectwo kogoś, kto tę drogę przeszedł. Wstęp napisał kardynał Anders Arborelius, karmelita bosy nawrócony z luteranizmu, tak jak sam autor.

Osiem rozdziałów, po każdym świadectwo

Książka rośnie jak kurs. Po każdym rozdziale z teorią przychodzi prawdziwe świadectwo: konwertytka, która znalazła drogę powrotną do Kościoła, więzienny kapelan, szwedzkie małżeństwo Thomas i Maarit.

Ekman zaczyna od pytania, czym właściwie jest Ewangelia, prowadzi przez ewangelizację osobistą opartą na przyjaźni i relacji, omawia rolę świeckich, a kończy rozdziałem najbardziej praktycznym: od czego zacząć. Jego założenie jest proste: „To nie musi być skomplikowane". Na końcu znajdziesz dodatek z krótkimi odpowiedziami na trudne pytania, które ludzie zadają naprawdę, oraz listę proponowanej lektury.

Dla kogoś, kto prowadzi wspólnotę albo przygotowuje spotkanie formacyjne, to gotowy materiał: bierzesz jeden rozdział, dokładasz dopasowane świadectwo i masz temat na cały wieczór. Stąd nazwa, która sama w sobie jest tezą: wiarą dzielimy się między przyjaciółmi.

Książka dla liderów i zaangażowanych świeckich

Ekman zdejmuje z ewangelizacji ciężar, który wielu nosi: poczucie, że trzeba być natarczywym albo mieć w zanadrzu gotowe formułki. Pokazuje, że najczęściej wiarą dzielimy się tak, jak dzielimy się z przyjacielem czymś, co dla nas ważne, dyskretnie i bez nacisku.

To książka dla liderów wspólnot, animatorów i świeckich, którym leży na sercu rozwój Kościoła i to, żeby ludzie wokół usłyszeli Dobrą Nowinę. Daje im język i pewność, że nie trzeba być teologiem, by mówić o Jezusie.

Przedmowę napisał kardynał karmelita

Wstęp wyszedł spod pióra kardynała Andersa Arboreliusa, biskupa Sztokholmu i karmelity bosego, pierwszego w historii kardynała ze Skandynawii. Do katolicyzmu przeszedł z luteranizmu jako dwudziestolatek, a do nawrócenia popchnęła go lektura św. Teresy z Lisieux i jej małej drogi. To on opatrzył szwedzki oryginał imprimatur w 2022 roku. W przedmowie nazywa ewangelizację „wiecznie młodą siłą napędową Kościoła" i pisze o ewangelizacji uśmiechu, drobnego gestu, cichej modlitwy.

Dla czytelnika wyczulonego na duchowość karmelitańską to osobny walor: głos człowieka, który przeszedł tę samą drogę co autor, od protestantyzmu do Kościoła katolickiego, i odnalazł w Karmelu język ciszy i obecności.

Czego nie widać w opisie wydawcy

Na końcu książki jest dodatek z krótkimi, gotowymi odpowiedziami na trudne pytania o wiarę oraz lista lektur do dalszej pracy. Świadectwa nie są anonimowe ani wygładzone, stoją za nimi konkretni ludzie: kapelan więzienny, siostra z klasztoru kontemplacyjnego, małżeństwo, doktorant teologii i ojciec czwórki dzieci. Cytaty biblijne podano za Biblią Tysiąclecia.

Co warto wiedzieć

Co z przekonaniem, że wiara to sprawa prywatna?

To punkt wyjścia książki. Ekman pokazuje, że dzielenie się wiarą nie znaczy narzucania jej, lecz mówienie o tym, co dla nas najważniejsze, tak jak rozmawia się z przyjacielem. Nie megafon, tylko rozmowa.

Czy nadaje się do pracy we wspólnocie?

Tak. Układ rozdział plus świadectwo plus dodatek z odpowiedziami sprawia, że łatwo poprowadzić z niej spotkanie formacyjne, krąg biblijny albo dzień skupienia o ewangelizacji.

Czym różni się od „Owocnego uczniostwa" Sherry Weddell?

Owocne uczniostwo pokazuje, jak parafia formuje świadomych uczniów i jak rozeznawać charyzmaty. Między przyjaciółmi bierze kolejny krok: uczy, jak taki uczeń ma po prostu rozmawiać o wierze z konkretnym człowiekiem.

Dwie pozycje tego samego wydawnictwa dobrze się uzupełniają, jedna formuje ucznia, druga uczy go mówić.

Czy to książka tylko dla katolików?

Napisał ją konwertyta ze środowiska charyzmatycznego, dziś katolik, a wstęp dał kardynał karmelita, również nawrócony. Mówi językiem zrozumiałym dla osób z różnych tradycji chrześcijańskich, choć cała prowadzi do Kościoła katolickiego, jego sakramentów i wspólnoty.