W mojej walce Ty walcz, Panie. Walka duchowa i wyzwolenie z Pismem Świętym jako bronią - ks. Pasqualino Di Dio

Bycie uczniem Jezusa nie sprowadza się do pobożnych modlitw, ale raczej do toczenia regularnej i czasami wyczerpującej walki duchowej na wzór Jezusa.

Zdawał sobie z tego sprawę św. Ignacy Loyola, który okazał się ważnym strategiem duchowym w dziejach Kościoła Chrystusa i wytrawnym nauczycielem tej sztuki.

Sesja zarysowuje horyzont odwiecznej walki duchowej oraz uczy praktycznego zastosowania ignacjańskich reguł rozeznawania duchów. Dzięki żywemu językowi autora z łatwością można przyswoić treści duchowe, co zaowocuje lepszym zrozumieniem przeżywanych strapień duchowych, ale i przedłużeniem dawanych przez Boga pocieszeń duchowych.

W czasie pobytu na pustyni walki duchowe, toczone przez Ewagriusza, nie tylko nie ustały, ale wręcz przeciwnie, nasiliły się. Pisze Palladiusz:

Pewnego razu demony tak bardzo doświadczały go pokusą nieczystości, że – jak nam [później] powiedział – przyszła mu do serca myśl: „Bóg mnie opuścił”; i całą noc spędził na modlitwie stojąc w cysternie z wodą, nagi, w środku zimy, aż jego ciało stało się twarde jak kamień. Innym razem gnębił go duch bluźnierstwa i spędził czterdzieści dni bez wchodzenia pod dach celi, aż całe ciało pokryło się robactwem niczym nierozumne zwierzę.

Ewagriusz doszedł do wniosku, że w przypadku mnichów główna walka toczy się w myślach człowieka, w sferze mniej lub bardziej niezaspokojonych pragnień czy ambicji. Problem nie leży w samych grzechach, ale w pierwszym rzędzie w walce o wyeliminowanie demonicznych podszeptów, myśli (gr. logismoí), które prowadzą do niegodziwych czynów.

Nosimy w sobie doświadczenia relacji zarówno pięknych i trudnych. Niektóre z nich dają nam wsparcie i poczucie bezpieczeństwa. Inne pozo­sta­wi­ły ślady głębokich ran i wywołują ból, lęk i agresję.

Relacje po­zy­tywne i negatywne potrafią wpływać na kształtowanie naszej oso­bo­wości, na nastawienie do siebie, do innych, do Boga.

Konfe­rencje adre­so­wane do osób pomagających i szukających pomocy w uzdra­wianiu i rozwoju życiowych relacji.

Czas całości: 4 godz. 29 min. płyta w formacie CD MP3

Bóg dopuszcza na nas trudy, cierpienia, oschłości, ciemności, byśmy podążając wytrwale tą drogą, mogli się z Nim spotkać.

Właśnie tam On na nas czeka, pragnie nam pomóc, wlać w nasze serca otuchę i przypominać o swojej bezinteresownej miłości, którą najpełniej ukazał na drodze krzyżowej.

Miłość jest światłem, które rozświetla największe ciemności, dodaje skrzydeł i sił, by iść dalej mimo upadków.

Modlitwa uwolnienia cz. 1 to przełomowy podręcznik duchowy, który pomaga zrozumieć, dlaczego wielu chrześcijan – mimo regularnej spowiedzi i życia sakramentalnego – wciąż zmaga się z tymi samymi nałogami, lękiem czy poczuciem odrzucenia.

Neal Lozano, opierając się na modelu Unbound (5 kluczy), wyjaśnia, że uwolnienie nie jest jednorazowym, magicznym wydarzeniem, lecz nieprzerwanym procesem współpracy z łaską Boga.

Autor stawia odważną tezę: uwolnienie spod władzy złych duchów w 98 procentach opiera się na poznaniu prawdy o Bogu i sobie samym, a tylko w niewielkim ułamku na samym wyrzucaniu demonów. Książka ta koncentruje się na tym, jak rozpoznać kłamstwa nieprzyjaciela i jak skutecznie „zamknąć drzwi”, które nieświadomie otworzyliśmy siłom ciemności.

Dlaczego mimo spowiedzi wciąż odczuwam zniewolenie?

Wiele osób pełnych wiary zmaga się z ukrytymi grzechami lub emocjonalnym bólem, który wydaje się niemożliwy do pokonania własnymi siłami...

Klasyczne dzieło chrześcijańskiego ducha walki o zbawienie pod wodzą Chrystusa, którego wybieramy na naszego „Najwyższego Hetmana” pozostawił nam Wawrzyniec (Lorenzo) Scupoli.

Obok O naśladowaniu Chrystusa i Ćwiczeń duchowych, jedno z najważniejszych dzieł ascetyczno-mistycznych, jakie wydało chrześcijaństwo. Dzieło tego XVI-wiecznego teatyńskiego mnicha jest w Polsce niemal zupełnie nieznane, choć z pewnością znalazłoby się na liście bestsellerów wszechczasów. Jeszcze za życia autora ukazało się ponad 60 wydań, a do naszych czasów blisko 600. Niemal od razu przetłumaczono ją na najważniejsze języki świata. Wszędzie zdobywała serca czytelników jako „praktyczny przewodnik życia duchowego”. Św. Franciszek Salezy mawiał, że nosi ją zawsze w kieszeni, codziennie czyta po kilka stron, a raz w miesiącu - całość.