Zeszyty Karmelitańskie nr 2 (67/2014) CZCIJ OJCA SWEGO I MATKĘ SWOJĄ

Adamczyk, Bortkiewicz, Dziewiecki, Foucher, Herraiz OCD, Kempiak, Olbrycht, Rosińska, Stachewicz, Wojtasik, św. Teresa od Jezusa

  "Pismo święte w sposób bardzo konkretny rozumie cześć wobec rodziców. Kabbed (w języku hebrajskim dosłownie: uznawać, znosić, słuchać autorytetu) jest to milość połączona z szacunkiem, posłuszeństwem i gotowością okazywania troski. (...) Człowiek, któy nie zna swoich rodziców, swojego domu, który nie wie, gdzie są groby jego przodków, jest nikim. Po dziś dzień każdy Żyd czuje się związany z przeszłością swojego narodu, co przejawia się choćby tym, że zna napamięć swoje drzewo genealogiczne sięgające niekiedy do 100 pokoleń wstecz..." (Kempiak).

       Czwarte przykazanie Dekalogu, mówiące oczci wobec rodziców, znajduje się bezpośrednio po trzech pierwszych dotyczących Boga. Wśród różnych wartości, które Bóg bierze w obronę w Dekalogu, na pierwszym miejscu jest rodzina, pierwsza po Bogu... I rodzice - są pierwsi po Bogu. Wskazuje to na znacznie poważniejsze sprawy niż tylko posłuszeństwo rodzicom...

       Przykazanie to wskazuje przede wszystkim na samo życie, które rodzice, z woli Boga, dają i przekazują dzieciom, lecz nie posiadają, gdyż jest ono darem; miłość, której są oni źrodłem dla dziecka, i bez której ono nigdy nie będzie potrafiło zaakceptować siebie ani kochać innych, lecz, w której nie oni są najważniejsi; świat wartości, w którym dziecko wzrasta i dzięki któemu staje się dojrzałym człowiekiem, potrafiącym żyć w prawdzie i wolności, otwierając się na innych, i za który rodzice są odpowiedzialni, gdyż jeśli dziecko nie doświadczy, nie zobaczy tych wartości w postawie rodziców, nie nauczy się nimi żyć i ich wybierać (choć rodzice nie mają żadnego zapewnienia, że je wybierze)...

       Możemy się przekonać o wadze tego przykazania wtedy, gdy takiej czci-szacunku w życiu człowieka brakuje...