Rozeznawanie duchowe

W podejmowaniu decyzji potrzebujemy rozeznawania duchowego, ponieważ jesteśmy „terenem” oddziaływania dobrych i złych du­chów. Bóg posyła nam dobre duchy, aby pomagały w rozeznawaniu Jego woli i podążaniu za nią. Złe duchy usiłują przeszkadzać na tej drodze i zwo­dzić, kusząc pod pozorem dobra.

Najważniejszym celem formacji do kapłaństwa jest, aby prowadziła do wewnętrznego ukształtowania w wychowanku usposobienia i uczuć Do­brego Pasterza.

Rozeznawanie duchowe to podstawowe zadanie chrześcijanina.

Poucza o tym zarówno Pismo Święte, różne dokumenty Kościoła, jak też wielu świętych i błogosławionych. Papież Franciszek w adhortacji Gaudete et exultate podkreśla, że „dzisiaj szczególnie potrzebna stała się postawa rozeznawania”.

Podjęta podczas sesji analiza reguł rozeznawania duchów św. Ignacego Loyoli jest odpowiedzią na wezwanie papieża Franciszka, aby dzisiejsi chrześcijanie byli „ludźmi o zmyśle nadprzyrodzoności, to znaczy obdarzonymi wyczuciem tego, co boskie, i tego, co diaboliczne w odniesieniu do wydarzeń życia ludzkiego i historii”.

Sesja jest skierowana do wszystkich, którzy pragną uczyć się sztuki rozpoznawania działania różnych duchów

Sięgnij po audiobook „Czas na rozwój” i odkryj:

   jak rozwijać swoje talenty dla dobra własnego i innych ludzi,
    jak wykorzystać do rozwoju swoje słabości i ograniczenia,
    jak zbudować dom pełen silnych i zdrowych więzi,
    jak dbać o swój rozwój osobisty na poziomie duchowym, społecznym, emocjonalnym.

Podejmij wyzwanie i obudź w sobie nowe możliwości!

Św. Ignacy Loyola wiedział, że kwadrans systematycznej modlitwy może zadecydować o całym życiu duchowym chrześcijanina.

Dlatego przywiązywał duże znaczenie do codziennego rachunku sumienia, który z jednej strony pomaga w nawróceniu, a jednocześnie uczy wytrwałego szukania i znajdowania Boga we wszystkim.

Sesja poświęcona jest nauczeniu się pięciu kroków ignacjańskiej modlitwy rachunku sumienia, by jeszcze bardziej kochać i służyć Bogu we wszystkim realizując swoje powołanie. Ułatwieniem dla słuchaczy jest prosty i żywy język autora, który potrafi wytłumaczyć złożone zagadnienia z duchowości, ułatwiając tym naukę modlitwy i postęp w życiu duchowym.

Asceza i dyscyplina dzisiaj? Wydają się należeć do czasów zaprzeszłych. A jednak w życiu posiadają wartość zawsze aktualną.

Pomagają kształ­tować dojrzałe człowieczeństwo i solidną osobowość.

Przypominają o tym, że na duchowej drodze do doskonałości potrzebne są kon­kret­ne reguły i prawa, których nie można lekceważyć.

W swoich rozważaniach Autor podkreśla, że bolesne doświadczenie lęku, które towarzyszy nam od chwili narodzin aż do samej śmierci, dzięki ufnej i wytrwałej modlitwie, może stać się drogą do Boga oraz nieustannego powierzania się Jemu.

Jezus swoim życiem, męką i zmartwychwstaniem wchodzi w „sam środek” ludzkiego lęku. Obcy Mu jest lęk przed lękiem, stąd też napomina nas z miłością: Czemu bojaźliwi jesteście, małej wiary? (Mt 8,26).

Czym więcej ciszy ludzie znajdą w sobie, tym spokojniejszy będzie ten roztrzęsiony świat.
Etty Hillesum

Czym jest posłuszeństwo zakonne? Posłuszeństwo zakonne nie odtwarza posłuszeństwa dziecka wobec rodziców. Dziecko poddane jest autorytetowi rodziców, bo jest niedojrzałe. Posłuszeństwo zakonne to nie posłuszeństwo wychowanka wobec nauczyciela, bo wspólnota nie odtwarza ani szkoły ani internatu. Nie jest to również posłuszeństwo pracownika wobec pracodawcy, czy obywatela wobec władzy cywilnej.

Wydanie to jest prawdziwą perełką na rynku, zawierającą 34 fragmenty z homilii papieża wygłaszanych podczas codziennej eucharystii w domu św. Marty. Każda homilia, choć zaledwie kilkuminutowa, niesie za sobą niesamowity ładunek treści.

Jeśli tylko zechcemy otworzyć nasze serca na pełną empatii, a za razem bezkompromisową naukę, czas spędzony na słuchaniu płyty na pewno zaowocuje w naszym codziennym życiu.

Sesja "Między psychiczną równowagą a duchową dojrzałością" podejmuje refleksje nad regułami o rozeznawaniu duchów drugiego tygodnia Ćwiczeń Duchownych. Reguły te służą pomocą w rozeznawaniu działania duchów, gdy osoba jest ku­szona nie w sposób jawny, ale ukryty, „pod pozorem dobra”. Posiadanie odpowiedniej dojrza­łości osobowej jest warunkiem właściwego rozeznawania duchowego.

W prezentowanym skupieniu o. Józef Augustyn, inspirując się nauką Ewagriusza z Pontu "O ośmiu duchach zła", ukazuje drogę życia duchowego jako poznawanie samego siebie, którego istotą jest wzajemne przenikanie się Boga i człowieka.

Owocem prawdziwego poznania siebie jest świadomość ludzkiej biedy, oraz głębokie pragnienie zjednoczenia z Panem. Chrześcijańskie życie duchowe jest źródłem dobroci, piękna i harmonii ludzkiego życia.

Poszukiwanie Perły w swoim życiu to znajdowanie odpowiedzi na pytania: Kim jestem? Jaki jestem? Skąd jestem? Po co jestem? Odpowiedź na te pytania w przypadku każdego z nas są inne, niepowtarzalne, tak jak perły.

Cielesność i duchowość – dwie wartości, których nie wolno przeciwstawiać. Jak wdech i wydech tworzą jedno. Są dla siebie nawzajem niezbędne. Wzajemnie o sobie informują. To, co cielesne wyjaśnia się przez to, co duchowe i odwrotnie.

Boska obecność w życiu każdego człowieka przejawia się poprzez realne działanie Ducha Świętego, który zanurza nas w miłości Chrystusa. Refleksje, przez które przechodzimy w poszczególnych konferencjach, prowadzą nas z jednej strony przez wymiar symboliczny "oddechu Boga" pod postacią Trzeciej Osoby Boskiej, a z drugiej strony stają się swoistą egzegezą odsłaniającą tajemnicę Jego obecności.

Po opublikowaniu nagrania: Trud i zmaganie, Miłość i szczęście (2012) ojciec Józef Augustyn wraca ponownie do problemu Walki duchowej. Odwołując się do Ewangelii, Dzienniczka Siostry Faustyny (1905-1938) oraz rozważań: Walka duchowa, teatyńskiego mnicha Wawrzyńca Scrupoli (1530-1610) ukazuje, że potrzeba wewnętrznego zmagania i walki wpisana jest w ludzką egzystencję.

Łukasz pisze Ewangelię z perspektywy Bożej czułości i miłosierdzia. Odsłania tę stronę tajemnicy Boga, która wyraża się w przyjmowaniu człowieka w jego nędzy materialnej, psychicznej i du­chowej.

Przyjmuje syna powracającego po czasie jego zagubienia, przyjmuje zagubioną owcę, przyjmuje nierządnicę, przyjmuje żebraka, słowem przyjmuje ludzi z marginesu, z „obrzeży Kościoła”, przyjmuje tych, którzy oddalili się od Niego.

Sesja jest zaproszeniem, aby wejść na drogę lectio divina do Ewangelii św. Łukasza i spotkać się z Bogiem czułym w osobistej historii życia.