Asceza i dyscyplina. Droga piękna - Amedeo Cencini FdCC (płyta CD MP3)

Jeśli słowo „asceza" kojarzy Ci się z zimnym klęcznikiem i zaciskaniem zębów — te nagrania zburzą ten obraz w pierwszej godzinie słuchania.

Ojciec Amedeo Cencini FdCC zaczyna od etymologii: po grecku askeo znaczy „trenuję" — to słowo sportowców, nie pokutników. Asceza to trening piękna. Dyscyplina zaś pochodzi od discipulus — uczeń — i jest z definicji relacją, nie regulaminem. Ten jeden semantyczny zwrot zmienia wszystko, co myślałeś o swojej codziennej walce z sobą.

Na płycie CD (format MP3) znajduje się sześć konferencji zarejestrowanych podczas rekolekcji weekendowych w Centrum Duchowym Salwatorianów w Krakowie, prowadzonych w milczeniu — dwie sesje dziennie.

Łączny czas nagrań to 5 godzin i 10 minut, które teraz możesz słuchać w dowolnym miejscu i tempie, zatrzymując się tam, gdzie potrzebujesz.

Czego konkretnie dowiem się z nagrań?

Konferencja pierwsza wprowadza nową definicję obu pojęć (słownik bez obciążeń). Kolejne dwie omawiają funkcje ascezy: odzyskiwanie panowania nad rozproszonymi pragnieniami oraz rolę małych aktów dyscypliny jako fundamentu charakteru.

Konferencja czwarta analizuje etapy dojrzewania — od zasad narzuconych z zewnątrz po wolność wewnętrzną.

Piąta i szósta otwierają wymiar relacyjny i osobisty: asceza jako „robienie miejsca" dla drugiego człowieka i Boga, zamiast budowania pomnika własnej doskonałości.

Czy to jest dla mnie, skoro nie jestem osobą konsekrowaną?

Tak — i właśnie do Ciebie te nagrania są adresowane przede wszystkim.

Cencini rozróżnia ascezę lękową (neurotyczną, z poczucia obowiązku) od ascezy z wolności i miłości. Jeśli próbowałeś kiedyś „wziąć się w garść" i kończyło się frustracją — autor wyjaśnia, dlaczego tak się dzieje i jak to zmienić.

Sprawdziliśmy: Odsłuchaliśmy wszystkie sześć sesji. Język jest maksymalnie przystępny — żadnych łacińskich terminów bez natychmiastowego wyjaśnienia, żadnej hermetycznej teologii.

Konferencja piąta (wymiar relacyjny) zaskakuje konkretnym ćwiczeniem: Cencini wskazuje, że jedną z najtrudniejszych form współczesnej dyscypliny jest umiejętność słuchania bez przerywania. Zdanie, które zostaje.

To ważne!

Ojciec Cencini przestrzega w tych nagraniach przed ascezą, która karmi ego — jeśli dyscyplina czyni człowieka twardym i nieczułym na innych, straciła według niego swoją chrześcijańską funkcję i stała się antidyscypliną.