Fałszywe poczucie winy - Joël Pralong

Książka Fałszywe poczucie winy księdza Joela Pralonga.

Poczucie winy jest trudnym i izolującym doświadczeniem, które - nawet jeśli związane jest z rzeczywistą winą - ustępuje bardzo powoli i wymaga procesu cierpliwego odbudowywania zaufania w relacjach z drugim człowiekiem i ze społecznością. W tym sensie książka ks. J. Pralonga jest zaproszeniem dla człowieka, który stał się ofiara poczucia winy, do naprawiania, oczko po oczku, sieci zerwanych relacji z bliźnimi i ze światem. Autor wyciąga pomocną dłoń do osób cierpiących z powodu poczucia winy, zachęcając do różnego rodzaju dialogów: z osobami, które zgodziły się podzielić z innymi swoim świadectwem; z kapłanem; ze Słowem Bożym ...

Wszystko to stało się dzięki niezwykłej komunikatywności autora, którego słowa naprawdę trafiają do serca czytelnika.

Książkę tę można określić mianem lekarstwa dla osób cierpiących z powodu poczucia winy, bo otwiera przed nimi drogę do ponownego zjednoczenia z Bogiem i z ludźmi.

Bezwarunkowa ufność w miłość Bożą (fragment książki)

Tak naprawdę najcięższym grzechem jest brak wiary w to, że Bóg pierwszy nas umiłował. Gdybyśmy bowiem budowali swoje życie na pewności bycia umiłowanym przez Boga, rzucilibyśmy się z ufnością w Jego ramiona, a sakramentalne przebaczenie grzechów wyleczyłoby nas również z poczucia winy.

Bezwarunkowa ufność w miłosierną miłość Bożą uzdrawia z lęków, jakie rodzą się w nas pod wpływem poczucia winy. O własnych siłach żaden człowiek nie jest w stanie uwolnić się od brzemienia lęku i urazy. Do tego potrzeba interwencji z nieba, skąd Bóg nieustannie pochyla się nad nami. Kluczem otwierającym niebo i sprowadzającym na ziemię Bożą interwencję jest ufność.

Uzdrowienie poczucia winy, czyli wewnętrznego bolesnego zranienia, wymaga jednak mniej lub więcej czasu nawrócenia do Bożej miłości. Proces ten jest podobny do kropli deszczu, które jedna po drugiej wsiąkają w wysuszoną glebę. Wsiąkanie zależy jednak od tego, czy ziemia jest przepuszczalna. Trzeba czasu na to, by Chrsytus całkowicie wziął w posiadanie nasze jestestwo, tak, abyśmy mogli powiedzieć za św. Pawłem: "Teraz już nie ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus" (Ga 2,20)