Hiob. Dramat Boga i człowieka, cz. 2 - Gianfranco Ravasi

Nierzadko mamy kłopot z rozumieniem Starego Testamentu. Dlaczego Bóg jest w nim „taki surowy”, „inny” od Boga Ewangelii? Wiele stronic Starego Testamentu nie wydaje się dobrą nowiną o Bogu. Konieczne jest czytanie Starego w świetle Nowego Testamentu, zwłaszcza Ewangelii.

Sesja składa się z dwóch części. Pierwsza ma charakter konferencji i „biblijnej debaty”, druga przeżywana jest na pustyni, w klimacie pełnej ciszy i modlitwy. Całość sesji przeniknięta będzie Bożym czytaniem (lectio divina) różnych stronic starotestamentalnych i nowo­testa­mentalnych, zwłaszcza Księgi Proroka Izajasza, nazywanego „ewangelistą” Starego Testamentu.

Z okazji 15. rocznicy posługi Centrum Formacji Duchowej w Krakowie zorganizowało pięcio­dniową sesję, poświęconą praktyce lectio divina, w której od początku istnienia upatruje drogę duchowej wiosny Kościoła. Wykładowcami byli: kard. G. Ravasi, I. Gargano OSBCam, A.Cencini FdCC, ks. W.Chrostowski, ks. K. Grzywocz oraz CFD

Ta obszerna i głęboka egzegeza Księgi Hioba daje możliwość przebycia drogi razem z człowiekiem wiernym do końca. Pokazuje również wpływ tradycji hiobowej na literaturę i sztukę. Opracowanie jest najlepszym i najobszerniejszym komentarzem do „Księgi Hioba” na polskim rynku wydawniczym.

Dom to miejsce kojarzące się z ciepłem, bezpieczeństwem i bliskością. W domu możliwe jest prawdziwe spotkanie. Tam mają miejsce uroczystości, ważne momenty i codzienne życie. Jezus także mówił wiele o domu, mówił o trwaniu, o zamieszkaniu w Jego słowie. Oby był to i nasz duchowy adres.
Zapraszamy naszych Czytelników do jednej z bardziej niesamowitych komnat tego wspaniałego gmachu, jakim jest Biblia. Budynek ten ma wiele sal. Niektóre są przez nas dość często nawiedzane, a przez to bardziej znane. Bliskie są nam szczególnie Ewangelie – i dobrze, bo to one są sercem tego domu. Inne pomieszczenia zdają się być odległe, gdzieś na końcu korytarza. Do takich miejsc zaliczyć na pewno można Apokalipsę św. Jana. Zacznijmy więc otwieranie bram do jej wnętrza i przekonajmy się, że w tym pokoju nic nie straszy!

Psalmy są niezwykłą księgą, w której każdy może od­na­­­­leźć osobistą modlitwę życia. „Są odbiciem bo­gac­twa Boga i różnych stanów człowieka (...). Czasem od­­dają re­­akcję radosną, innym razem przepełnioną bó­lem, oso­­bi­­stą i zbiorową, wyrażającą ufność lub bła­ga­nie (...) wpro­wadzającą pokój w wewnętrzne wzbu­­rze­nie i za­­męt” (G. Ravasi).

Psalmy uczą nas jak modlić się całym życiem.