Naczynie - pojemnik na olej chorych INF 829

Pojemnik na olej chorych INF to naczynie podróżne o wysokości 4 cm i średnicy 3,5 cm. Korpus z plastiku pokryty powłoką w kolorze złota, zakrętka gwintowana, oznaczenie INF żłobione bezpośrednio w ściance bocznej i na pokrywie. Całość waży 50 g.

Wewnątrz umieszcza się wacik nasączony olejem chorych; to standardowe rozwiązanie dla naczyń podróżnych, stosowane w posłudze szpitalnej i w nawiedzeniu chorych. 

Do czego służy ten pojemnik

INF przechowuje olej chorych (łac. Oleum Infirmorum) — błogosławiony przez biskupa w Mszy Krzyżma w Wielki Czwartek, używany wyłącznie w sakramencie namaszczenia chorych.

Kapłan namaszcza chorego na czole i dłoniach (lub, gdy to niemożliwe, na innej odpowiedniej części ciała) olejem zaczerpniętym z nasączonego wacika. Pojemnik tej wielkości mieści wystarczający zapas oleju na szereg wizyt szpitalnych w ciągu tygodnia — trudno wskazać konkretną liczbę namaszczeń, bo zależy ona od ilości oleju nasączającego watę i techniki zaczerpnięcia.

Oznaczenie żłobione i zabezpieczenie przed pomyłką

Napis INF jest wycięty w materiale — na bocznej ściance i na pokrywce. To nie jest nadruk ani naklejka. Dwa niezależne oznaczenia sprawiają, że nie da się pomylić zakrętek między trzema pojemnikami noszonymi razem (INF, CHR, CAT). Żłobienie nie ściera się i nie odkleja, jak to bywa z etykietami papierowymi czy folią termokurczliwą.

Wykonanie i powłoka

Pojemnik jest plastikowy w całości — korpus, pokrywa, gwint. Zewnętrzna powłoka w kolorze złota to farba ozdobna, nie galwanizacja ani pozłacanie. Przy intensywnym wieloletnim użytkowaniu (codzienne wyjmowanie z etui, pocieranie o inne naczynia) powłoka może się miejscowo przetrzeć. Dla kapłana, który szuka naczynia reprezentacyjnego do stałej oleotheki parafialnej, 

Co warto wiedzieć

Dlaczego wata, a nie olej bezpośrednio?

Przy naczyniach na olej o tej wielkości wacik jest standardem z dwóch powodów. Po pierwsze — nie wycieka przy przewracaniu pojemnika w torbie. Po drugie — upraszcza zaczerpnięcie oleju przy łóżku chorego: kapłan dotyka kciukiem wilgotnej waty i przenosi olej na ciało namaszczanego, bez odmierzania. Po posłudze wata jest spalana zgodnie z praktyką sakramentalną, a pojemnik otrzymuje świeży wkład.

Kiedy odnawiać olej?

Oleje święte odnawia się corocznie po Mszy Krzyżma w Wielki Czwartek — zużyte resztki z poprzedniego roku spala się lub dolewa do lampki wiecznej (praktyka lokalna różni się). Przy posłudze szpitalnej, gdy zapas się wyczerpuje wcześniej, uzupełnia się go z naczyń zbiorczych (butelek na oleje)