Traktat o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny - Ludwik Maria Grignion de Montfort (twarda oprawa)

Jeśli modlitwa do Maryi stała się chłodna, rutynowa lub zupełnie zamarła — traktat o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny św. Ludwika Marii Grignion de Montfort działa na tę oschłość tak, jak rozżarzone węgle działają na zimne żelazo.

W e-religijne.pl słyszeliśmy wiele świadectw osób, które po tej lekturze mówią to samo: „Maryja przestała być figurką na półce, a stała się żywą Matką." To nie metafora, ale konsekwencja tego, co Montfort robi z czytelnikiem przez 312 stron.

Karol Wojtyła nosił tę książkę do pracy w kopalni. Wziął ją ze sobą na zmianę nocną i poranną, czytał w obie strony — aż do momentu, gdy jej treść stała się zawołaniem całego jego pontyfikatu: Totus Tuus.

Nie jest to jeden z wielu pobożnych traktatów. Jest to dzieło, które przez ponad trzy stulecia — od 1712 roku — traci i odzyskuje czytelników, bo Montfort sam przepowiedział, że szatan będzie próbował ukryć je przed światem.

Rękopis leżał zapomniany w starym kufrze przez 130 lat, odkryty przypadkowo w 1842 roku. Od tamtej pory nie wyszedł z druku.

Czy to ta sama książka co "Traktat o doskonałym nabożeństwie"?

Tak — traktat o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny i Traktat o doskonałym nabożeństwie to to samo dzieło. Rękopis Montforta nie miał tytułu. Różne wydawnictwa przyjęły różne warianty przekładu łacińskiego tytułu vera devotio — „prawdziwe" lub „doskonałe" nabożeństwo. Treść jest identyczna.

Wydanie Promic posługuje się słowem „prawdziwe", bo przekład ks. Henryka Kurysia — oparty bezpośrednio na manuskrypcie — wierniej oddaje intencję autora: chodzi nie tyle o „doskonałość" w sensie ascetycznym, ile o autentyczność wobec fałszywych form pobożności.

Co konkretnie daje ta książka osobie, która chce pogłębić relację z Maryją?

Traktat o prawdziwym nabożeństwie odpowiada na trzy pytania, z którymi przychodzą czytelnicy: dlaczego nabożeństwo do Maryi jest konieczne (nie pobożną praktyką, lecz drogą do Chrystusa), na czym polega prawdziwe nabożeństwo — w odróżnieniu od fałszywego, sentymentalnego lub lękliwego — oraz jak je praktykować konkretnie, włącznie ze sposobem przeżywania Komunii świętej przez ręce Maryi. Montfort nie zatrzymuje się na teorii. Spis treści tej edycji otwiera rozdział o konieczności nabożeństwa, przechodzi przez oznaki prawdziwej a fałszywej pobożności, by zakończyć się konkretnym aktem ofiarowania się Jezusowi przez ręce Maryi (s. 305) — modlitwą, którą można odmówić natychmiast po zamknięciu ostatniej strony.

Czy ta książka jest trudna — czy mogę wracać do niej wielokrotnie?

Traktat o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny w wydaniu Promic nie jest lekturą jednorazową. Jest zaprojektowany do powracania.

Czcionka o czytelnym kroju pozwala na lekturę przy lampce nocnej bez zmęczenia oczu. Format 105 × 165 mm sprawia, że książka mieści się w kieszeni kurtki — Wojtyła miał rację, biorąc ją na nocną zmianę.

Twarda, ciemna oprawa nie brudzi się i nie traci kształtu po wielokrotnym otwieraniu na tej samej stronie. To nie jest książka do postawienia na półce po jednym przeczytaniu. To jest książka do trzymania przy łóżku.

Sprawdziliśmy

Edycja Promic różni się od popularnych wydań kieszonkowych jedną rzeczą, którą widać dopiero po otwarciu: aparatem krytycznym. Przy pierwszym zdaniu traktatu — „Jezus Chrystus przyszedł na świat przez Najświętszą Maryję Pannę" — Kuryś umieszcza przypis rekonstruujący, jak Montfort pierwotnie zapisał to zdanie w manuskrypcie i co z niego skreślił. To narzędzie, które pozwala czytać Montforta głębiej — zobaczyć, które myśli dojrzewały w nim pod piórem. Ktoś czytający tę samą treść w edycji bez przypisów po prostu tego nie zobaczy.

Gramatura papieru jest wystarczająca, by nie prześwitywały długie przypisy. Grzbiet nie pęka przy rozłożeniu na płasko. Po naszej stronie nie mamy zastrzeżeń do wykonania — ta książka wytrzyma lata codziennego użytkowania.

Komu podarować Traktat o prawdziwym nabożeństwie?

Szukając książki, która pomoże komuś bliskiemu wyjść z duchowej oschłości i na nowo zakorzenić się w nabożeństwie do Matki Bożej, traktat o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny Promic jest wyborem pewnym — zarówno dla osoby dopiero zaczynającej, jak i dla kogoś, kto zna już teologię maryjną, ale szuka żywego ognia, nie tylko wiedzy.

Działa podobnie jak Dzienniczek siostry Faustyny: nie jest podręcznikiem, jest spotkaniem.

Czym różni się nabożeństwo do Maryi według Montforta od zwykłej pobożności maryjnej?

Nabożeństwo według traktatu o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny nie polega na mnożeniu modlitw maryjnych, lecz na akcie całkowitego oddania się Jezusowi Chrystusowi przez ręce Maryi — tak jak Chrystus przyszedł do nas przez Nią, tak my idziemy do Niego tą samą drogą.

Montfort odróżnia to radykalnie od sentymentalnego kultu czy dewocji z lęku. Nabożeństwo prawdziwe jest — według niego — zawsze chrystocentryczne: Maryja nie zatrzymuje przy sobie, lecz prowadzi do Syna.