Łukasz pisze Ewangelię z perspektywy Bożej czułości i miłosierdzia. Odsłania tę stronę tajemnicy Boga, która wyraża się w przyjmowaniu człowieka w jego nędzy materialnej, psychicznej i du­chowej.

Przyjmuje syna powracającego po czasie jego zagubienia, przyjmuje zagubioną owcę, przyjmuje nierządnicę, przyjmuje żebraka, słowem przyjmuje ludzi z marginesu, z „obrzeży Kościoła”, przyjmuje tych, którzy oddalili się od Niego.

Sesja jest zaproszeniem, aby wejść na drogę lectio divina do Ewangelii św. Łukasza i spotkać się z Bogiem czułym w osobistej historii życia.

Z okazji 15. rocznicy posługi Centrum Formacji Duchowej w Krakowie zorganizowało pięcio­dniową sesję, poświęconą praktyce lectio divina, w której od początku istnienia upatruje drogę duchowej wiosny Kościoła. Wykładowcami byli: kard. G. Ravasi, I. Gargano OSBCam, A.Cencini FdCC, ks. W.Chrostowski, ks. K. Grzywocz oraz CFD

"Po prostu Lectio divina na niedziele i święta. Rok C" to kolejna propozycja ks. Ryszarda Stankiewicza mająca pomagać w kroczeniu ze Słowem każdego dnia.

Książka stopniowo, powoli uczy nas, jak czytać, rozważać, modlić się i kontemplować Boże Słowo, aby stało się to naszą codzienną praktyką. Po prostu trzeba zacząć! 

W tych rekolekcjach, których słuchał papież Franciszek pod koniec lutego 2015, Bruno Secondin, rekolekcjonista Domu Papieskiego zachęca czytelników do poznania jednej z najciekawszych postaci biblijnych - proroka Eliasza. Autor wprowadza nas w historię tego fascynującego człowieka, stosując metodę lectio divina.

Ewangelia wydanie kieszonkowe. Cztery Ewangelie w poręcznym wydaniu w najnowszym przekładzie z języków oryginalnych z komentarzem.

Proszę was, byście codziennie mieli kontakt z Ewangelią, byście czytali ją każdego dnia - jeden fragment, byście ją rozważali, a także nosili zawsze przy sobie, w teczce, w kieszeni. To znaczy, byście każdego dnia karmili się z tego niewyczerpalnego źródła zbawienia! (papież Franciszek)

Kolejna część Medytacji nad Ewangelią księdza Wojciecha Węgrzyniaka, tym razem na wszystkie niedziele roku liturgicznego C.

Te teksty to zapis osobistych refleksji kapłana, który słowo Boże czyta, rozważa i usiłuje żyć nim każdego dnia. Nie brak w nich nawiązań do spraw dzisiejszego świata oraz problemów człowieka żyjącego na początku XXI wieku, a także ciekawych anegdot, nierzadko okraszonych góralskim humorem.

Autor zaprasza do przeżycia kolejnych wyjątkowych rekolekcji lectio divina ze św. Piotrem. Tym razem będziemy kroczyć za Piotrem, apostołem głoszącym Dobrą Nowinę o Jezusie Chrystusie zmartwychwstałym. Naszą drogę rozpoczniemy o poranku wielkanocnym w Jerozolimie – sercu pierwszej wspólnoty chrześcijan, a zakończymy w Rzymie – centrum Kościoła powszechnego. Piotr, apostoł Kościoła Jerozolimskiego, jako pierwszy przeszedł tę drogę i stał się fundamentem – Skałą

Księga Rut powinna być zawsze otwarta dla nas, by pomóc nam z wiarą odczytywać wydarzenia naszego życia. W planach swej Opatrzności Pan wciąż wybiera kogoś, by uczynić z niego narzędzie zbawienia wszystkich. Jego wybory stanowią wyraz miłości, przede wszystkim do tych najmniejszych.

Bycie gotowym do dania samego siebie - oto podstawowa gotowość potrzebna każdemu z nas, by różne posługi przynosiły owoce dla dobra wszystkich. Jedynie poprzez dar czyniony z siebie buduje się prawdziwą rodzinę Pana, ścisły krąg. Aby się w nim znaleźć, wystarczą - płynące z miłości - wierność i posłuszeństwo woli Boga.

Uprzywilejowanym miejscem, gdzie przyjaźń z Bogiem nabiera życiodajnej dynamiki, jest modlitwa. To w niej święta Teresa widzi dostępną dla wszystkich bramę do prawdziwego życia... Jakby chciała powiedzieć: „Człowieku, obudź się z letniości wiary! Zaufaj Bogu i ofiaruj Mu wielkodusznie czas na osobistą, cichą modlitwę. Daj się poprowadzić Duchowi Świętemu do coraz głębszych komnat swego wnętrza, do życia ukrytego z Chrystusem w Bogu, a obiecuję ci, że twoje życie stanie się bardziej świadome, prawdziwe, spokojne i zdolne do ofiarnej miłości względem innych”.

„Bóg w swojej wielkiej miłości przemawia do ludzi jak do przyjaciół i przestaje z nimi, aby zaprosić i przyjąć ich do wspólnoty z sobą.”  (Dei verbum n. 2)
To podstawowa prawda Bożego objawienia, która w pełni zaistniała w Jezusie Chrystusie. Jeśli wchodzimy w żywą relację z Chrystusem w Jego Kościele, to mocą Ducha Świętego jesteśmy zdolni do tworzenia głębokich relacji z ludźmi.

Nie można bowiem jednocześnie pozostawać w przyjaźni z Panem i w oderwaniu od innych.

Duchowość chrześcijańska jest więc duchowością przyjaźni z Chrystusem i z ludźmi.