Olibanum – naturalna żywica kadzidlana, 500 g

Olibanum to czysta, naturalna żywica kadzidlana z drzew Boswellia, w opakowaniu 500 g. W odróżnieniu od mieszanek to żywica w stanie surowym: bez mycia w olejkach perfumeryjnych, bez pigmentów, bez dodatków botanicznych.

Na świecie znana jako frankincense, w Polsce funkcjonuje też pod nazwą oliban. Daje świeży, cytrynowo-sosnowy dym, który większość wiernych rozpoznaje jako klasyczny zapach kościoła. Żywica zbierana jest z nacięć na pniu drzewa i twardnieje w bursztynowo-żółte grudki.

To ta sama linia, której węgielki Three Kings znacie z zakrystii. Sypie się ją na rozżarzony węgielek, sama się nie zapala.

• Żywica w stanie czystym, bez olejków i pigmentów — zapach taki, jaki daje samo drzewo, bez warstwy perfumeryjnej
• Świeży, cytrynowo-sosnowy profil — czytelny, klasyczny dym na co dzień i od święta
• Punkt odniesienia dla całej linii — to baza, z której powstają wszystkie mieszanki René Schönefeld
• Opakowanie 500 g w oryginalnej gramaturze producenta — zapas na wiele miesięcy regularnego okadzania
• Zbiór z nacięć żywych drzew — żywica twardnieje na powietrzu w naturalne, nieregularne grudki

Czym różni się czysta żywica od mieszanki kadzidlanej?

Mieszanka to żywica przetworzona: umyta w olejkach perfumeryjnych, zabarwiona, często z dodatkiem lawendy, jałowca czy goździków. Olibanum to ten sam surowiec przed całą tą obróbką. Konsekwencja jest prosta. Mieszanka pachnie kompozycją, którą ułożył producent; czysta żywica pachnie drzewem, z którego pochodzi. Dla zakrystii oznacza to dwie różne role: mieszanki dają charakter i odmianę, olibanum daje pewny, niezmienny standard. Wiele parafii trzyma oba: czystą żywicę jako bazę na co dzień, mieszankę na uroczystości. Olibanum można też dosypywać do mieszanek, żeby wyciszyć ich słodycz i podbić żywiczny spód.

Skąd pochodzi ta żywica i jak pachnie?

Drzewa Boswellia rosną w Rogu Afryki i na Półwyspie Arabskim; żywicę zbiera się z niewielkich nacięć na pniu, z których wypływa mleczny sok twardniejący na powietrzu. Dym z olibanum jest świeży i czysty: wyraźna nuta cytrynowa na żywiczno-sosnowym tle, bez słodyczy benzoesu i bez ciemnego, balsamicznego spodu mirry. To zapach jednowarstwowy w najlepszym sensie, klarowny od pierwszej chwili na węgielku. Surowa żywica potrafi przy tym dymić obficiej niż szkliwione mieszanki, więc w małych kaplicach lepiej zaczynać od mniejszej porcji.

Dlaczego olibanum nazywa się też frankincense?

To jedna i ta sama żywica pod trzema nazwami. Łacińskie olibanum przyjęło się w handlu i liturgii kontynentalnej Europy, angielskie frankincense w literaturze i u dostawców anglosaskich, a polski oliban to spolszczenie pierwszej formy. Kadzidło ofiarowane przez Mędrców obok złota i mirry (Mt 2,11) to właśnie ta żywica, co czyni z niej naturalny wybór na okres Objawienia Pańskiego. Kupując olibanum, frankincense czy oliban, kupuje się ten sam produkt; różnice między ofertami dotyczą gatunku drzewa Boswellia, kraju zbioru i wielkości ziarna, nie samej substancji.

Do okadzania potrzebne są:

• węgielki samorozpalające Three Kings — dostępne w naszym sklepie
• trybularz lub kadzielnica
• łyżeczka do nasypania ziaren
• szczypce do węgielka

Specyfikacja

• Typ: naturalna żywica kadzidlana (100% żywicy, bez dodatków)
• Surowiec: żywica drzew Boswellia (olibanum / frankincense)
• Kolor: bursztynowo-żółty, grudki nieregularne
• Waga: 500 g
• Przeznaczenie: okadzanie liturgiczne w trybularzu, modlitwa
• Spalanie: na rozżarzonym węgielku (nie zapala się samodzielnie)

Co warto wiedzieć

Czy czysta żywica nadaje się na duże uroczystości, czy tylko na co dzień?

Nadaje się na jedno i drugie. Olibanum to historycznie podstawowe kadzidło liturgiczne i jego świeży, żywiczny dym jest odpowiedni na każdą celebrację. Różnica wobec mieszanek jest estetyczna, nie rangowa: mieszanki dają zapach bogatszy i słodszy, czysta żywica klarowniejszy i bardziej surowy. Część celebransów na największe uroczystości woli właśnie tę czystość, część sięga po mieszanki typu Pontifical. To kwestia preferencji, nie przepisu.

Jak przechowywać żywicę, żeby nie straciła zapachu?

Żywica jest stabilna i przechowuje się znacznie lepiej niż kadzidła oparte na olejkach. Wystarczy szczelnie zamknięte pudełko, sucho i z dala od źródeł ciepła. W cieple grudki mogą się lekko sklejać; to nie wada produktu, przed użyciem wystarczy je rozdzielić. Prawidłowo przechowywane olibanum zachowuje pełny zapach przez lata, więc opakowanie 500 g nie zdąży się zestarzeć nawet przy rzadkim okadzaniu.