Bóg mówi do ciebie: bądź ze Mną Biblijna szkoła modlitwy i ewangelizacji - ks. Leszek Mateja

Zaufaj miłosierdziu Boga! Autor książki od dawna zgłębia tajemnicę ufności i miłosierdzia zapisaną na kartach Pisma Świętego. Dzięki cennym inspiracjom zaczerpniętym z pism starożytnych pisarzy chrześcijańskich, próbuje odtworzyć drogę ewangelicznego wtajemniczenia, którą podążali pierwsi chrześcijanie.

Chociaż nie różnili się bardzo od reszty społeczeństwa, odznaczali się ufnością pokładaną w Bogu. Miłosierdzie było ich znakiem szczególnym.

„W naturę chrześcijańskiego powołania wpisana jest misja”. Czy takie hasło do ciebie przemawia? Nie? No to spróbujmy od nowa. 

Nieważne, w czym chodzisz – w garniaku czy w dresie, w biznesowej kiecce czy w dżinach i glanach. Ważne, co robisz z własnym życiem. I Kogo w nim szukasz oraz gdzie. Autor proponuje, byś poszukał razem z nim w Kościele.

Jezus wzywa do ewangelizacji wśród swoich: „Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego! Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela”. I dodaje: „Posyłam was jak owce między wilki”. Ma na myśli nie pogan i nie Samarytan. Z bólem myśli o owcach, które zamieniły się w wilki.

Mówi: „posyłam was do nich …na świadectwo!” – nie na dyskusje, doktrynalne spory. Owca, która stała się wilkiem, ma w sobie ciągle znajomość Ewangelii. 

Po 10 latach bycia odpowiedzialnym i formatorem wielu osób, które Bóg postawił na mojej drodze, zbieram w jednej książce najważniejsze słowa kierowane do przełożonych wspólnot Przyjaciół Oblubieńca.

Zadaniem tych wystąpień było nakreślić sylwetkę ucznia Jezusa, który staje się formatorem kolejnych uczniów. Chciałem pokazać, co się dzieje z odpowiedzialnymi za ewangelizację i formację chrześcijańską na różnych etapach ich życia, oraz wytłumaczyć często trudne i niezrozumiałe po ludzku doświadczenia, w które jesteśmy wprowadzani z racji swojej funkcji.

Mam świadomość, że nie jest to całościowe podejście do zagadnienia formacji odpowiedzialnych, więc przepraszam, że nie znajdziesz tu odpowiedzi na niektóre pytania mogące się w Tobie rodzić. Ufam, że pewne doświadczenia opisane przez innych mogą stać się światłem na naszych drogach, więc oddaję ten tekst w Twoje ręce, by rozświetlał Twoje szlaki.

Podobnie jak dziecko na swej drodze wychowawczej potrzebuje dobrego przykładu rodziców i nauczycieli, tak też każdy chrześcijanin, nawet dorosły, poszukuje wzorów doskonałego życia religijnego i duchowego.

Najbardziej wzniosłym tego wzorem na zawsze pozostanie oczywiście sam Jezus Chrystus. (…) Ponieważ jednak Jego nauka w wielu miejscach jest bardzo wymagająca, potrzebujemy potwierdzenia, że da się nią żyć na co dzień.

Bardzo konkretny i czytelny wzór życia Ewangelią Jezusa pozostawił nam Kościół pierwotny, rozwijający się najpierw w Jerozolimie, a potem – dzięki gorliwej pracy apostołów – ogarniający poszczególne narody aż po krańce świata.

Informacje o jego życiu i działalności oraz naukę, która stała się fundamentem wiary i moralności chrześcijańskiej, znajdujemy w Dziejach Apostolskich oraz w listach św. Pawła i innych apostołów. Ukazują one zresztą nie tylko historię początków Kościoła i podstawy jego doktryny, ale też wyjaśniają, jak można i powinno się wprowadzać w życie Ewangelię Chrystusa.

Żyjemy w tłumie i jednocześnie pozostajemy samotni. Samotność poszerza się także przez internet. Wielu, zwłaszcza młodych ludzi, długie godziny spędza przed komputerem, sądząc, że rozmawiają z innymi, a tymczasem pozostają samotni, bez rzeczywistej komunii. Słowo Boże to dobra nowina dla wszystkich samotnych. Chce wejść w ludzkie serce. Czy czujemy w sobie żar Słowa, gdy głosimy je innym? Czy Słowo rozpala nasze serca? Przepowiadanie Słowa nie może być martwym powtarzaniem słów, lecz musi być ogniem, który płonie i rozpala innych. Jeśli słowa, które głosimy, nie rozpalają serc słuchaczy, to znak, że nie głosimy Słowa Boga, ale nasze, ludzkie. Moralizowanie, mówienie abstrakcyjne to strata czasu.

W książce Uczyć się wiary z Maryją skupiłem się na tajemnicy Maryi ukazanej w Ewangeliach i Tradycji Kościoła. Starałem się przybliżyć postać Maryi tak, by Jej przygoda z Bogiem przemówiła także do serc współczesnego Czytelnika. Obyśmy umieli naśladować heroiczną wiarę Maryi, gdy podobnie jak Ona, Matka Bolesna pod krzyżem, będziemy doświadczać trudnych chwil w naszym życiu.

Dołączone na końcu rozważań modlitwy do Matki Bożej, napisane przez świętych Jej czcicieli, są zaproszeniem, by podjąć serdeczną rozmowę z Tą, która jest naszą Pośredniczką i Pocieszycielką.