Droga do wewnętrznej ciszy, medytacji i adoracji - o. Marie Jacques de Belsunce - Zeszyty Formacji Duchowej nr 94

Jak odnaleźć „miejsce Boga” w zgiełku współczesnego świata?  

Wewnętrzna cisza stanowi fundament spotkania z Bogiem, będąc sanktuarium, w którym Słowo może zapuścić korzenie. Autor, odwołując się do nauki Ewagriusza z Pontu, wskazuje, że w każdym człowieku istnieje sfera niezmąconego pokoju, w której mieszka Stwórca.

Zeszyty Formacji Duchowej 94 uczą, jak przebić się przez warstwę codziennych trosk, lęków i namiętności, aby dotrzeć do tej uzdrawiającej głębi.

Dlaczego adoracja jest uznawana za najskuteczniejszy lek na lęk?  

Akt adoracji przywraca człowiekowi utraconą stabilizację wewnętrzną poprzez ponowne nawiązanie kontaktu z istniejącą rzeczywistością. O. Belsunce wyjaśnia, że współczesny lęk jest często owocem utraty realizmu i zamknięcia się w świecie wyobraźni karmionej przez media.

Adoracja Najświętszego Sakramentu lub samego Stwórcy uwalnia od prymatu wydajności i „produkcji cegieł”, przywracając sercu wolność dziecka Bożego.

W jaki sposób Maryja przyspiesza rozwój życia mistycznego?  

Macierzyństwo Maryi działa w życiu wewnętrznym jak katalizator, który pomaga wierzącemu przejść od modlitwy sługi do zażyłości przyjaciela i oblubieńca. Jako Królowa i Matka, Maryja uczy „przeżuwania” Słowa Bożego (lectio divina) oraz zachęca do aktów heroicznego posłuszeństwa, które karmią nadzieję.

Zeszyty Formacji Duchowej podkreślają, że bez więzi z Maryją trudno jest w pełni zrozumieć i przyjąć dar darmowej miłości Jezusa.

Okiem eksperta (teologia i praktyka)

Publikacja o. Belsunce'a to rzadki przykład syntezy teologii biblijnej z konkretnymi wskazówkami dla osób świeckich i duchownych.

Autor bezkompromisowo odróżnia ciszę ascetyczną (wypracowaną wolą) od ciszy mistycznej, która jest darem obecności Przyjaciela.

Szczególnie wartościowa jest analiza spotkania Jezusa z Samarytanką i Nikodemem, która demaskuje nasze intelektualne i uczuciowe mechanizmy obronne przed Bogiem.

Zeszyty Formacji Duchowej nr 94 udowadniają, że życie mistyczne nie jest zarezerwowane dla elity, lecz jest powszechnym powołaniem każdego chrześcijanina spragnionego „nowego wina” miłości.

„Cisza to najpłodniejsze miejsce, jakie w nas istnieje. Jest łonem dla Słowa, które rodzi życie w obfitości. Cisza daje Słowu klimat, aby objawiła się Jego moc i wydała owoce”