Jezus i kobiety - Enzo Bianchi

„W tobie tkwi bitwa, którą masz stoczyć! W twym wnętrzu jest owa zła budowla, którą trzeba zniszczyć; twój wróg pochodzi z twojego serca” (Orygenes). Wielu chrześcijan przyzwyczaiło się do ulegania pokusom w przekonaniu, że nic się z nimi nie da zrobić. Jednak zbudowanie mocnej osobowości ludzkiej i duchowej nie jest możliwe bez walki wewnętrznej, bez ćwiczenia w rozeznawaniu między dobrem i złem. Autor, odwołując się do myśli i doświadczeń ojców pustyni, proponuje nam pomoc w walce z pokusami.

Boże miłosierdzie staje się dziś zgorszeniem i głupstwem dla wielu chrześcijan, tak jak kiedyś zgorszeniem i głupstwem był dla Żydów i pogan Ukrzyżowany.

Chrześcijaństwo jest religią darmo otrzymanego przebaczenia. Nie-ludzka logika Boga wciąż zderza się z naszą, każącą nam traktować religię przede wszystkim jako życie zgodne z nakazami, wypełnione ascezą i dążeniem do doskonałości. Tego samego wymagamy od innych. Skoro my tyle poświęcamy, inni też powinni.

W takim ujęciu bezwarunkowe miłosierdzie staje się przejawem słabości i taniego sentymentalizmu. Nie dla Boga.

Zwolnij, aby zajrzeć w siebie - 15 fragmentów Pisma Świętego i proste podpowiedzi, jak odnieść je do swojego życia.

Podaruj sobie czas na spotkanie z Bogiem, bo w relację z Nim warto inwestować. Zwolnij, by zajrzeć w siebie. Posłuchaj, co mówi Bóg. Rozważ to i odnieś do swojego życia, a następnie działaj!

Z determinacją i odwagą, tak jak bohaterki tej książki – kobiety szalone z miłości do Jezusa.

Ruch równouprawnienia w Kościele to nie tylko ostatnich pięćdziesiąt lat, to cała historia chrześcijaństwa, w której kobiety odgrywały ważną, acz często niezauważaną czy marginalizowaną rolę. Nigdy jednak, dla wielu kobiet, doświadczenie powszechności Kościoła i siły wzajemnego wsparcia nie było tak mocne i realne jak dziś.

Zuzanna Radzik, teolożka, kreśli przed czytelnikiem obraz niezwykle dynamicznego i różnorodnego środowiska kobiet, dla których Kościół to dom, w którym chciałyby mieć głos. I będą o ten głos walczyć. To młode teolożki, siostry zakonne pracujące z wykluczonymi, żony i matki zaangażowane w we wspólnoty religijne. Odważne, silne, inspirujące.

Spójrz na mękę, śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa oczami kobiet, które towarzyszyły Mu w ostatnich dniach życia i w drodze na Golgotę, a w całkiem nowy sposób przeżyjesz Wielki Post i Wielkanoc.

Otwartość, hojność, wrażliwość, modlitwa, macierzyństwo, pomoc Ducha Świętego – sześć charyzmatów podarowanych tylko kobietom, sześć dostępnych tylko kobietom dróg do Chrystusa.

Odkrywszy je, współczesne następczynie kobiet pod krzyżem mogą mieć wkład w dzieło nowej ewangelizacji poprzez wzrastanie w życiu duchowym oraz poprzez rozwój swojego życia codziennego – i w ten sposób realizować swoje powołanie do bycia „apostołkami”.

Inspirujące rozmowy o Kościele, który wychowuje i jest wychowywany.

Wśród pytań na temat przyszłości Kościoła coraz częściej pojawia się pytanie o rolę kobiet we wspólnocie ludzi wierzących. Stosunkowo rzadko jednak pyta się kobiety o ich osobiste doświadczenie wiary i wątpliwości oraz wyzwania, które się z wiarą łączą. Kim jest dla kobiet Jezus Chrystus i gdzie się z Nim spotykają? Jaką wiarę chcą przekazać swoim dzieciom? Czego oczekują od Kościoła, a co chciałyby Kościołowi dać? Jak opowiadają o Bogu innym kobietom?

Takie pytania odważyła się zadać swoim rozmówczyniom Magdalena Kędzierska-Zaporowska. W ich bardzo osobistych rozmowach padło wiele różnych i nieoczywistych odpowiedzi, które mogą stanowić inspirację dla wszystkich wierzących – zarówno kobiet, jak i mężczyzn.

Dzielne. Mądre. Waleczne. Zakochane w Bogu

Żyjące za klauzurą mniszki i światowej sławy opatki. Zamknięte w pustelniach rekluzy i pielgrzymujące po całej Europie mistyczki. Zamożne, świetnie wykształcone królowe i ubogie analfabetki. Dziewice zachowujące czystość nawet po ślubie i kobiety, które wybrały życie żon oraz matek. Prorokinie w lśniących zbrojach i pokutnice w szorstkich włosienicach. Święte kobiety wieków średnich miały różne oblicza, ale łączyło je jedno: silna i nieugięta wiara w Boga. To one zmieniały bieg historii i oblicze Kościoła.

Scholastyka, Brygida z Kildare, Joanna d’Arc, Hildegarda z Bingen, Dorota z Mątów, Katarzyna ze Sieny, Olga Kijowska, Jadwiga Andegaweńska i wiele innych – trzydzieści kobiet, trzydzieści historii, jeden Bóg.

Ta książka jest nowym spojrzeniem na Ewangelię z perspektywy kobiecej. Autor pokazuje nam dziewięć spotkań z kobietami: spotkanie Jezusa z Samarytanką przy studni w Sychar; spotkanie Jezusa z cudzołożnicą, która jest kobietą ciągle kuszoną do zdrady swojego autentycznego kobiecego powołania za sprawą... mężczyzn, później uważających, że mają prawo rzucać kamienie; spotkanie Jezusa z kobietą, która dotyka skraju Jego płaszcza, z tą, która zadowala się okruszynami, i jeszcze z Marią i Martą, z kobietą od "dwóch groszy", z Marią z Betanii, w końcu z Marią z Magdali. Księdza Pronzato można porównać do górnika: wchodzi do kopalni Nowego Testamentu i wychodzi z niej z wagonikiem załadowanym nowymi diamentami.

Przez kilkanaście wieków zakonnice słuchały kazań, konferencji, rekolekcji, pouczeń, a zawsze w pokornym milczeniu, jak te nieme bydlątka: cokolwiek im mówiono, umiały tylko potakiwać. Czasem się któraś wyłamała, ale bardzo rzadko! Założenie ze strony kaznodziejów było niewątpliwie takie, że zawsze, w każdej sprawie i w każdych okolicznościach, oni wiedzą lepiej; zakonnice zaś nauczyły się to akceptować, najpierw dlatego, że potrzebują celebransa i muszą przyjmować jego warunki; a potem już z tradycji i z przyzwyczajenia.

"Znałam zakonnicę, której siostrzeniec, podówczas kleryk na pierwszym roku, przysłał w prezencie imieninowym nowo wydaną książkę o modlitwie, z dedykacją: „Kochanej cioci... aby ta piękna książka pomogła zrozumieć wartość modlitwy”. Dosłownie. Ciocia była już ćwierć wieku w klasztorze kontemplacyjnym, ale widocznie dotąd nie wiedziała, po co tam siedzi; na szczęście teraz już zrozumie.