O miłosnej uwadze, czyli odkrywanie udzielanego Piękna - o. Marian Zawada, karmelita bosy

Książka przeznaczona jest dla tych, którzy rozpoznali Karmel jako swą drogę i poszukują pogłębienia drogi medytacji.

Czasami powstają pytania: co w modlitwie karmelitańskiej jest takiego szczególnego, typowego, odróżniającego ją od innych szkół i nurtów duchowości? W spojrzeniu na Chrystusa, Maryję, Kościół, człowieka…

Dziedzina modlitwy jest niezwykła. Przyjaciele Boga winni prowadzić braci do Niego i potwierdzać swą stanowczą nadzieję; wierzący – wskazywać pewność znalezienia Go; miłujący – ukazywać bramę do ogrodów Umiłowanego.

W sferze modlitwy Karmel odkrył swą perłę w postaci miłosnej uwagi, którą św. Jan od Krzyża nazywa w oryginale atención amorosa. Stanowi to realizację ogólniejszego wskazania św. Teresy od Jezusa, że modlitwa wewnętrzna nie polega na tym, by tylko rozmyślać, bo postęp duszy nie na tym polega, aby dużo rozmyślała, tylko na tym, by dużo miłowała (F 5, 2).

Tym prześwietnym początkiem modlitewnego miłowania jest właśnie kierowanie uwagi, a następnie wiązanie jej z Bogiem. Rodzi się ona w zbieraniu siebie z różnych oktaw życia, w cierpliwym skupianiu na jednym, a właściwie na Jedynym – unum necessarium – jak w przypadku Marii z Betanii (por. Łk 10, 42).

Dlatego w kolejnej zachęcie do lektury pojawia się niniejsze opracowanie. Sytuuje się ono pomiędzy Medytacją karmelitańską a Drogą do Boskiej kontemplacji. Można je uznać za lekturę właściwą dla trzeciego stopnia Szkoły modlitwy organizowanej w naszych domach rekolekcyjnych.

Medytacja domaga się pogłębienia, uproszczenia i wypełnienia miłością. Taką drogę proponujemy poprzez przybliżenie tajemnicy świętej uwagi, która najpierw przywoływana i aktualizowana jest wysiłkiem człowieka, ale w końcu nasączona miłością wiąże serdecznie z Tym, który jest godny jedynie Miłości.