Słowo do Pasterza Łąka duchowa - św. Jan Klimak św. Jan Moschos

Jedna z najsłynniejszych książek ascetycznych chrześcijaństwa. Jej autor (ok. 579-ok. 649), przełożony klasztoru na Synaju, w nawiązaniu do snu Jakuba (Rdz 28,12), w 30 rozdziałach – odpowiadających liczbie lat ukrytego życia Chrystusa – przedstawia ascezę monastyczną, zwłaszcza walkę z wadami (1-23) oraz proces zdobywania cnót (24-30). Dzieło to wywarło olbrzymi wpływ na całą literaturę ascetyczną, teologiczną i filozoficzną. Do dzisiaj jest jednym z najpopularniejszych traktatów ascetycznych. Stało się też źródłem popularnej sceny ikonograficznej „Drabina do raju”, występującej w większości wschodnich monasterów.

Na przełomie III i IV wieku na pustyni egipskiej wokół pierwszych pustelników gromadziło się coraz więcej ludzi, pociągniętych tym radykalnym sposobem naśladowania Chrystusa. Życie i nauka wielkich Ojców Pustyni są zbadane dość dobrze. Wciąż nieznany pozostaje duchowy testament kobiet, decydujących się na podobne życie. Meterikon zbiera ich rady, dając obraz życia Matek Pustyni. Pouczenia te, co może zdumiewać, nie stawiały wszystkiego na jednej płaszczyźnie. Chodziło w nich o najlepszą receptę dla tego, kto pytał, receptę nie będącą owocem dyskusji, ale czymś, co pytającego poddawało próbie. Ojcom i Matkom zależało bowiem na tym, by życie każdego człowieka było żywym komentarzem do Ewangelii czy choćby do jednego tylko słowa Pańskiego.

Nakład wyczerpany.

Św.Augustyn zawarł w Wyznaniach tajemnicę swojego życia: historię nawrócenia, świadectwo dramatycznej walki duchowej, poruszający obraz zmagań człowieka usiłującego uwolnić się od grzechu i skierować ku Bogu.

Dzieło to jest zarazem wyjątkowym wyznaniem wiary i pochwałą Boga, który łaskawie pochyla się nad grzesznym człowiekiem.

Św. Augustyn, świadomy, że jego życie stanowi żywy dowód Bożego działania, głosi hymn uwielbienia dla miłosierdzia Boga.

Przesłanie płynące z Wyznań nie przestaje być aktualne dla dzisiejszego człowieka.