Święte Triduum Paschalne w Mszale Rzymskim Pawła VI I w Liturgii Godzin. Liturgia i teologia - ks.Czesław Krakowiak

Warunkiem świadomego i pobożnego uczestnictwa w liturgii jest najpierw żywa wiara (liturgia jest dla wierzących), a następnie dobra znajomość istotnej teologicznej treści sprawowanych obrzędów. Poznanie znaczenia Paschy Izraela, świętowania jej przez Jezusa i Apostołów oraz centralne miejsce Świętego Triduum Paschalnego w liturgii Kościoła pozwoli lepiej zrozumieć jego obrzędy sprawowane we wspólnotach wiernych.

Niniejsze opracowanie może być liturgicznym przewodnikiem, dla wiernych świeckich, ale także dla duszpasterzy, w prawdziwie chrześcijańskim świętowaniu Wielkanocy, które rozpoczyna się od Mszy św. Wieczerzy Pańskiej i trwa do Nieszporów w Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego.

Święte Triduum Paschalne obejmuje kolejne etapy misterium paschalnego Chrystusa: ucztę pożegnalną z Apostołami z antycypowaną w sposób bezkrwawy ofiarą w Wieczerniku, Jego śmierć na krzyżu, spoczynek w grobie i chwalebne Zmartwychwstanie. Pod koniec IV w. święte triduum stanowiły obrzędy trzech dni Wielkiego Piątku, Wielkiej Soboty i Niedzieli Zmartwychwstania, bez Wielkiego Czwartku. Czwartek kończył przygotowania do obchodu Paschy. Dopiero później (w VII w.) wprowadzono Mszę Wieczerzy Pańskiej i Wielki Czwartek połączono z obchodami Paschy.

W wydanym po Soborze Trydenckim Mszale Piusa V (1570 r.), który ujednolicił liturgię w całym Kościele obrządku łacińskiego nie było wyodrębnionego triduum, lecz po Niedzieli Palmowej od czwartku poszczególne dni określano terminem feria: Wielki Czwartek – Feria quinta in coena Domini; Wielki Piątek – Feria sexta in Parasceve; Wielka Sobota – Sabbato Sancto. Liturgia Wielkiej Soboty obejmowała obrzędy Wigilii Paschalnej, w tym celebrację Mszy św.

Mszał Pawła VI (1970 r.) przygotowany według wskazań odnowy liturgii w duchu soborowej Konstytucji o liturgii (1963 r.) zawiera odnowione obrzędy całego Wielkiego Tygodnia, który rozpoczyna Niedziela Palmowa. Święte Triduum Paschalne obejmuje Mszę Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek, Liturgię na cześć Męki Pańskiej w Wieki Piątek, Wigilię Paschalną i Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego. Odtąd Mszał Pawła VI razem z Lekcjonarzem mszalnym stanowią obowiązujące normy celebracji liturgii Świętego Triduum Paschalnego.