W niniejszym tomie publikowane są teksty refleksyjne dotyczące tematu kobiety, które powstały w latach 1928–1932: referaty, jeden wykład (Problemy nowego systemu kształcenia dziewcząt), artykuły i zapis jednej audycji radiowej o Macierzyńskiej sztuce wychowywania.

Przez całe dziesiątki lat Amata NeyerOCD – a przedtem Margareta DrügemöllerOCD – gromadziła i porządkowała w kolońskim archiwum teksty Edyty Stein i o niej samej.

Jej wysiłkom zawdzięczamy naukowo opracowane nowe wydanie dzieł Edyty Stein . Tekst i dokładny kontekst wszystkich przyczynków opracowała Amata Neyerwe wprowadzających do każdego z nich wstępach zatytułowanych Geneza {Situierung}.

W zestawieniu z pierwszym wydaniem Edith Steins Werke V obecne poprawione nowe wydanie przedstawia znacznie większą wartość.

Wśród licznych opracowań naukowych i popularyzujących postać, osobę i myśl filozoficzno-religijną Edyty Stein, dziś już wyniesionej na ołtarze do godności świętych, prezentowana pozycja autorstwa Joanny Mosley Edyta Stein – kobieta modlitwy zajmuje szczególnie znaczące miejsce.

Książka stanowi niezwykle cenną pozycję w zakresie teologii życia duchowego. Autorka w sposób bardzo źródłowy i analityczny pism św. Teresy Benedykty od Krzyża oraz w oparciu o świadectwa osób, które bezpośrednio spotykały się z tą niezwykłą Karmelitanką, konwertytką i Męczennicą z Auschwitz pokazuje czytelnikowi bohaterkę swojej książki jako wzór życia chrześcijańskiego – osobę, która znalazła w sobie siłę, odwagę i spełnienie poprzez codzienną rozmowę z Bogiem w modlitwie i dzięki temu mogła „iść do świata, aby wnieść tam Boskie życie”.

Nie jest to książka naukowa, chociaż wszystko jest tu dobrze przemyślane i udokumentowane. Ma być podręcznikiem, propozycją poszukiwań, jak zostać architektem własnego życia. 

Edyta Stein, czyli św. Teresa Benedykta od Krzyża, była kobietą, która poświęciła całe swe życie na poszukiwanie prawdy i sensu życia osoby ludzkiej. 

Aż prawda ukazała się jej nie jako coś abstrakcyjnego, ale z twarzą człowieka: Boga Człowieka – Chrystusa.

Dosięgnął jej nazizm, a raczej pozwoliła się dosięgnąć nazizmowi, ponieważ jej najgłębszym pragnieniem było oddanie swego życia z miłości. 

List apostolski wydany z okazji ogłoszenia św. Teresy od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza doktorem Kościoła Powszechnego (1997), zatytułowany „Divini amoris scientia” [Poznanie miłości Bożej], bardzo dobrze wskazuje na samo serce jej duchowości i na zasługę, jaką oddaje swoim życiem Kościołowi.

Jako dwudziestoczteroletnia kobieta staje się nauczycielem, świadkiem i wychowawcą Bożej miłości dla całego Kościoła. Miłość Boża, która powołała ją do istnienia i do Karmelu, przemieniła całe jej życie i pozwoliła zrozumieć swój sekret.

Teresa umiera, wyznając Bogu swoją miłość – stąd też tytuł tej książki stanowią ostatnie słowa jej życia.

W tej książce znajdziemy m.in. istotę jej życiowego odkrycia – „małej drogi”, problematykę związaną z aktem oddania się Miłości Miłosiernej Boga, typologię jej drogi mistycznej, doświadczenie nocy wiary, kilka istotnych tematów życia duchowego, jak: modlitwa, misja, Eucharystia, ubóstwo, nadzieja itp. Wszystkie zagadnienia przedstawione są w kluczu duchowości, mistyki i praktycznego zastosowania w życiu.

Teresa od Jezusa Marchocka (1603–1652) była karmelitanką należącą do pierwszej generacji polskich karmelitanek bosych. Środowisko społeczne, kulturowe, religijne i okres historyczny były dla niej wyjątkowo sprzyjające. Żyła w czasach kontrreformacji i odnowy religijnej oraz wszechstronnego rozwoju kraju – w „złotym wieku” Polski, a jednocześnie „złotym wieku” reformy karmelitańskiej w Polsce i w ogóle na świecie.

W domu otrzymała staranne wychowanie religijne. Żyjąc w pierwszym klasztorze karmelitanek bosych założonym na ziemiach polskich, znajdowała się wśród sióstr, które bezpośrednio znały wybitne córki duchowe św. Teresy: Annę od Jezusa (Lobera), bł. Annę od św. Bartłomieja (García).

W niniejszej książce zamierzam wykorzystać pewne elementy rozprawy doktorskiej, zwłaszcza chcę wykorzystać naukowe podejście do tego rodzaju badań, przepracowując poszczególne zagadnienia zupełnie od nowa w taki sposób, by służyły naszej osobistej formacji mistycznej. Okazją jest rozpoczęta seria wydawnicza, w której ukazuję mistykę wybitnych postaci Karmelu. Koniecznie należało uwzględnić w tej serii także tę postać, która nazywana była w przeszłości „polską Teresą”, a przez jej biografa „jasną gwiazdą na niebie polskiego Karmelu”.