Stuła kapłańska biała haftowana — Najświętsze Serce Jezusa AS215

Stuła kapłańska biała z haftem Najświętszego Serca Pana Jezusa — długość 120 cm, szerokość 14 cm. Na lewym ramieniu: popiersie Chrystusa w złotym nimbie, czerwonej szacie, z Sercem widocznym na piersi.

Na obu końcach złocony krzyż z kłosami pszenicy i gronami winogron, zakończony złotymi frędzlami (7 cm).

Stułę zakłada się na albę lub komżę, nigdy pod ornat — służy do procesji, kazań, nabożeństwa z wystawieniem Najświętszego Sakramentu i błogosławieństwa prymicyjnego.

• Wielobarwny haft figuratywny na lewym ramieniu — popiersie Chrystusa z Sercem na piersi, nimb złoty, czerwona szata, kłosy pszenicy: wizerunek widoczny w całości,
• Spójna ikonografia eucharystyczna wzdłuż całej stuły — Serce Jezusowe jako źródło Eucharystii i krzyż z kłosami i gronami na końcach tworzą jeden program teologiczny
• Złote frędzle (7 cm) — wykończenie charakterystyczne dla stuł procesjonalnych i zewnętrznych
• Proporcje 120 × 14 cm — noszona na albie lub komży, haft NSPJ w pełni eksponowany podczas procesji i przy udzielaniu błogosławieństwa indywidualnego

Co przedstawia haft Najświętszego Serca Pana Jezusa na tej stulе?

Haft realizuje program ikonograficzny złożony z dwóch warstw. Na lewym ramieniu: popiersie Chrystusa — twarz w złotym nimbie wskazującym na bóstwo, czerwona szata jako znak królewskiej i kapłańskiej godności, Serce widoczne na piersi.

Ikonografia Serca Jezusowego ukształtowana w tradycji łacińskiej zawiera kilka stałych elementów: serce otoczone koroną cierniową — miłość, która nie cofa się przed cierpieniem odkupieńczym; płomień nad sercem — żarliwość tej miłości, gorąca i nieprzeminająca; krzyż nad płomieniem — prymat ofiary krzyżowej w całej ekonomii zbawienia; rana w sercu nawiązuje do przekłucia boku Chrystusa włócznią (J 19,34), z którego wypłynęły krew i woda — teologicznie odczytywane jako źródło sakramentów Kościoła.

Kłosy pszenicy przy wizerunku Chrystusa dodają do haftu wymiar eucharystyczny: Serce, które się złożyło w ofierze, jest tym samym Sercem, które w Eucharystii pozostaje obecne pod postacią Chleba.

Na obu końcach stuły haft powtarza i zamyka ten program: złocony krzyż, kłosy pszenicy i grona winogron — chleb i wino jako materia Eucharystii, ofiara i uczta w jednym. Całość zakończona złotą frędzlą wyznacza granicę szaty tak, jak fimbria wyznaczała brzeg liturgicznych szat Starego Przymierza.

Do jakich celebracji kapłan zakłada tę stułę — i dlaczego nie pod ornat?

Ornaty w kompletach paramentowych mają własną, pasującą stułę — ta stuła jest do obrzędów, przy których ornat nie jest zakładany: procesja eucharystyczna, uroczysta benedykcja Najświętszym Sakramentem, kazanie z asysty, nabożeństwo Słowa Bożego. 

Szczególne zastosowanie to dzień prymicji. Neoprezbiter w dniu pierwszej Mszy procesjonalnie przechodzi z domu lub plebanii do kościoła w stulе na komży.

Po Mszy, przy udzielaniu indywidualnego błogosławieństwa prymicyjnego — gdy wierni po kolei klękają i kapłan kładzie ręce — stuła jest widoczna z bliska.

Haft NSPJ jest naturalnym wyborem dla prymicjanta, który ma szczególne nabożeństwo do Serca Jezusowego, lub gdy celebracja odbywa się w parafii pod tym wezwaniem. Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa (piątek po II niedzieli po Zesłaniu Ducha Świętego, Missale Romanum) i nabożeństwa pierwszopiątkowe to kolejne dni, kiedy ta stuła jest właśnie tą właściwą.

Do tej stuły potrzebne są:

• alba lub komża (szata pod stułę zewnętrzną)

Specyfikacja

• Kolor: biały (liturgiczny)
• Długość ramienia: 120 cm + 7 cm frędzle złote
• Szerokość ramienia: 14 cm
• Haft lewe ramię: Najświętsze Serce Pana Jezusa — popiersie Chrystusa, nimb złoty, czerwona szata, Serce na piersi, kłosy pszenicy
• Haft końce: złocony krzyż z kłosami pszenicy i gronami winogron
• Sposób noszenia: na albie lub komży, bez ornatu
• Przeznaczenie: procesje, kazania, benedykcja, prymicja, nabożeństwo NSPJ

Co warto wiedzieć

Jak ta stuła jest używana podczas prymicji i błogosławieństwa prymicyjnego?

Stuła zewnętrzna towarzyszy neoprezbyterowi przez cały dzień prymicji: zakładana jest na komżę w procesji z domu lub plebanii do kościoła przed Mszą, a po Mszy — przy uroczystym błogosławieństwie prymicyjnym, gdy kapłan udziela go indywidualnie każdemu wiernemu.

To jeden z nielicznych momentów liturgii, w których haft stuły jest widoczny z odległości kilkudziesięciu centymetrów. Haft Najświętszego Serca Jezusowego jest szczególnie wymowny właśnie w tej chwili — neoprezbiter, działając po raz pierwszy jako szafarz łaski, udziela błogosławieństwa sercem Chrystusa, którego jest kapłanem.

Czy ta stuła nadaje się na nabożeństwo Pierwszopiątkowe i Uroczystość NSPJ?

Tak. Nabożeństwo wynagradzające ku czci Najświętszego Serca Pana Jezusa — odprawiane w pierwszy piątek miesiąca — obejmuje zwykle Mszę świętą, wystawienie Najświętszego Sakramentu i litanię do Serca Jezusowego. Przy wystawieniu i benedykcji kapłan zakłada stułę na kapę lub komżę bez ornatu — i właśnie wtedy ta stuła jest używana.

Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa (Missale Romanum, piątek po II niedzieli po Zesłaniu Ducha Świętego) to dzień tytularny parafii pod tym wezwaniem — wtedy stuła z haftem NSPJ nosi szczególny walor patronalny.