W Kościele jest miejsce dla wszystkich - abp Grzegorz Ryś

Kościół Dziejów Apostolskich, to wspólnota ludzi zjednoczonych na modlitwie, wsłuchana w Słowo i wyczekująca wypełnienia się obietnicy Ojca.

„Czas zbawienia” to zbiór wybranych fragmentów homilii i rekolekcji Abpa Grzegorza Rysia z ostatnich czterech lat. Większość z nich jest komentarzem do czytań wielkopostnych i trzech świętych dni - Wielkiego Czwartku, Wielkiego Piątku i Wigilii Paschalnej, dlatego książka może być pomocna w lepszym rozumieniu i głębszym przeżywaniu czasu pokuty, Triduum Paschalnego i radości Zmartwychwstania.

Ale Słowo Boże nie daje się zamknąć tylko w jednym rozumieniu. Mimo iż Abp Ryś komentował je w konkretne dni, w odniesieniu do konkretnych wydarzeń, Słowo które wyjaśnia, jak i jego słowa dotykają najgłębszych i najważniejszych wymiarów, trosk i pragnień człowieka.

„Czytacie Biblię jako obietnicę? – pyta Abp Ryś. - Nie jako książkę historyczną o tym, co się kiedyś działo, ale jako obietnicę? Biblia jest zapisem obietnicy Boga dla nas”. Nie na tydzień, nie na rok, ale na całe życie…

Święta Inkwizycja – historyczna konieczność czy diabelska pokusa? Pośród ciemnych kart historii Kościoła, w powszechnej wyobraźni inkwizycja wybija się szczególnie mocno. Stosy, tortury, polowania na heretyków, Żydów i czarownice. Tysiące ofiar i wszechogarniający lęk. Tak ją postrzegamy.

Jak było naprawdę? W jak sposób narodziła się w Kościele idea przymuszania do wiary i tropienia odstępców? Czym były „okresy łaski”, jak dzięki inkwizycji ukształtowało się sądownictwo? Kogo torturowano i kiedy masowo palono stosy? Czy opowieści o inkwizytorskiej bezwzględności są przesadzone?

Poszerzone, drugie wydanie książki abp. Grzegorza Rysia jest teologiczno-historycznym przewodnikiem po czasach, które z dzisiejszej perspektywy niełatwo zrozumieć. To także opowieść o ówczesnym Kościele i jego własnej wizji siebie.

Jezus wzywa do ewangelizacji wśród swoich: „Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego! Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela”. I dodaje: „Posyłam was jak owce między wilki”. Ma na myśli nie pogan i nie Samarytan. Z bólem myśli o owcach, które zamieniły się w wilki.

Mówi: „posyłam was do nich …na świadectwo!” – nie na dyskusje, doktrynalne spory. Owca, która stała się wilkiem, ma w sobie ciągle znajomość Ewangelii. 

Jeśli będziemy od siebie wymagać tylko rzeczy podstawowych, nasze życie stanie się sympatyczną, czasem nawet dostatnią wegetacją, ale w życiu chodzi o coś więcej, chodzi o esencję życia i dlatego życie trzeba planować i wymagać od siebie więcej.

Żyjesz w hałasie i zabieganiu. Nie potrafisz w sobie odnaleźć ciszy. A może się jej boisz. W tym pośpiechu często słyszysz jedynie słowa, które do Ciebie nie trafiają. Potrzebujesz uciszyć serce.

Szansą jest dla Ciebie modlitwa Jezusowa, uświęcona wielowiekową tradycją. Jedno zdanie zaczerpnięte z Ewangelii. Ono pomoże Ci się odnaleźć. Zaczniesz słyszeć, rozumieć, czuć.

Wyrusz w tę podróż!

Synaj i Golgota to najważniejsze biblijne góry. Na nich dokonały się kluczowe wydarzenia z punktu widzenia naszego zbawienia.

Na obu szczytach w sposób czytelny objawiona została wola Boga. Na górze Synaj Mojżesz otrzymał „dziesięć słów” – „dekalog”. Na Golgocie Jezus odkupił ludzkość, udzielając jednocześnie lekcji o mądrości zawartej w dekalogu oraz o tym, jak można się nim kierować w najtrudniejszych życiowych sytuacjach.

Wędrując szlakiem drogi krzyżowej, spotkamy się z Jezusem wypełniającym do ostatniej joty i do ostatniej sekundy wolę Ojca Niebieskiego, której pierwsza myśl zawarta została w słowach: „Nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną”.