Zachwiana hierarchia. Pomieszanie pojęć i przyczyny kryzysu w Kościele- o. Jan Paweł Strumiłowski OCist

Książka “Bóg czy człowiek” nie powstała ani z lęku Autora, ani z zamiłowania do tropienia spisków i herezji, ani też z niezadowolenia w obliczu rzekomej „wspaniałej wiosny chrześcijaństwa”, ale z miłości do Kościoła katolickiego. Powstała także z płynącego z tej miłości żalu i bólu na widok gwałtu zadawanego Oblubienicy Chrystusa. Ten gwałt jakby chciał ją przymusić do tego, by odwróciła się od Boga i bardziej skupiała się na nas.

Wnikliwa analiza symptomów kryzysu w Kościele prowadzi do stwierdzenia, że pierwszeństwo Boga we współczesnym chrześcijaństwie staje się coraz bardziej teoretyczne. W praktyce przekształcamy się w religię humanistyczną, której podstawowym dogmatem jest doczesne dobro człowieka.

Potrzebujemy właściwie pojętego nawrócenia, to znaczy odwrócenia się od gloryfikowania siebie i zwrócenia się ku Bogu. Chrześcijaństwo bowiem bez bólu, bez krzyża, chrześcijaństwo pozytywne, otwarte, uśmiechnięte, staje się coraz bardziej fasadą, ładnym opakowaniem bez tego, co najistotniejsze.

Jedni mówią, że historia lubi się powtarzać. Inni, że jest nauczycielką życia. Jak jest naprawdę?

Czy wydarzenia zataczają koło, czy też nic dwa razy się nie zdarza? Czy ludzie potrafią wyciągać wnioski z nieszczęść, które sami powodują?
 
Odpowiedzi na te pytania nie są sprawą prostą i oczywistą. Pomocą w ich udzieleniu może być lektura niniejszej książki.

Autor w merytoryczny, a zarazem ciekawy sposób opowiada o czasach, w których żyli kolejno Sokrates, św. Filip Neri i św. Jan Paweł II. Na przykładzie ich losów dowiadujemy się, że zawsze, kiedy człowiek poczuł się miarą wszechrzeczy, dochodziło do czegoś, co sprowadzało go na ziemię. Zależności opisane w tej książce mogą okazać się istotne także w XXI wieku, kiedy coraz trudniej interpretuje się nam zdarzenia współczesne.

Jesteśmy dziś świadkami coraz częstszego profanowania Mszy Świętej. Wielu ludzi pragnie ją unowocześnić, dostosować do wymagań świata i uatrakcyjnić. Biskup Athanasius Schneider wraz z Aurelio Porfirim przypominają nam, że Msza Święta jest najwyższą formą chrześcijańskiej modlitwy i powinniśmy ją sprawować z jak największą czcią.

Biskup Athanasius Schneider przywołuje sylwetki wielkich świętych Kościoła katolickiego, takich jak Jan Maria Vianney czy Piotr Julian Eymard, którzy poprzez swoje świadectwo życia stali się prawdziwymi apostołami Eucharystii. Dziś, gdy zmagamy się z wieloma herezjami i nadużyciami liturgicznymi, ważne jest, by na nowo odkryć duchowe bogactwo, które skrywa w sobie Eucharystia, i umocnić naszą rzymskokatolicką tożsamość.

BP ATHANASIUS SCHNEIDER – biskup pomocniczy archidiecezji Najświętszej Maryi Panny w Kazachstanie. Znany obrońca katolickiej doktryny, liturgii i teologii. Współautor książki Wiosna Kościoła, która nie nadeszła.

AURELIO PORFIRI – włoski kompozytor, dyrygent chóralny, organista i publicysta. Był organistą w bazylice św. Piotra i w wielu znaczących kościołach w Rzymie.

Czwarta część bestsellerowego wywiadu-rzeki. Ks. profesor Waldemar Chrostowski tym razem za rozmówcę obrał sobie Tomasza Rowińskiego. Po trzech tomach, Bóg, Biblia, Mesjasz, Kościół, Żydzi, Polska oraz Prawda, Chrystus, Judaizm, które okazały się wydawniczymi hitami, ks. Waldemar Chrostowski podsumowuje zmiany w Kościele i świecie, jakie nastąpiły od czasu publikacji pierwszego tomu serii.

Z perspektywy czasu ocenia dialog katolicyzmu z judaizmem i Polaków z Żydami. Przygląda się uważnie nowym zjawiskom współczesnego świata zderzeniem struktur wiary z narastającą falą ateizmu i duchowej indyferencji, wielowątkowym skutkom pandemii, a wreszcie - nowym zjawiskom wewnątrz samego Kościoła synodalności, brakiem powołań i nieuporządkowaniem moralnym wielu osób poświęconych Bogu.

Co nam daje relacja z Bogiem? Dlaczego warto trwać w wierze? Czemu warto przynależeć do Kościoła? Czym jest bycie we wspólnocie ze zmartwychwstałym Chrystusem? Po co nam praktyki religijne i sakramenty?

Jeśli zależy ci na zbawieniu swoim lub bliskich ci osób i chcesz zainwestować w życie wieczne, warto poznać odpowiedzi na powyższe pytania.

Autor w dziesięciu jasnych i klarownych tezach tłumaczy, co zyskujemy, będąc w żywej więzi z Bogiem. Przestrzega też przed pułapką pochopnego odejścia od wiary ku doczesnym, hedonistycznym lub merkantylnym praktykom.

Czas poświęcony na przeczytanie tej książki z pewnością będzie doskonałą inwestycją, możliwe że na miarę wieczności i zbawienia duszy.

Czas przycinania winnic: Jak zamienić kryzys w powołaniu na czas odnowy?

Wypalenie, utrata sensu, konflikty we wspólnocie, poczucie, że dotychczasowe schematy przestały działać. Kryzys w życiu konsekrowanym ma wiele twarzy i dotyka dziś niemal każdego. Ale co, jeśli ten trudny czas nie jest końcem, a koniecznym etapem?

Co, jeśli to właśnie jest Boża pedagogia – bolesny, ale niezbędny „czas przycinania winnic”, który ma przynieść nowe owoce?

Taką pełną nadziei i realizmu perspektywę przedstawia br. Łukasz Woźniak OFMCap. To nie jest książka teoretyka, ale owoc głębokiego, potrójnego doświadczenia: byłego misjonarza, rektora seminarium i prowincjała, który sam mierzy się z opisywanymi wyzwaniami. W przystępny, ale wnikliwy sposób prowadzi czytelnika od diagnozy kryzysu do konkretnych dróg odnowy.

Jeśli szukasz nie tylko diagnozy, ale przede wszystkim nadziei i konkretnych wskazówek, jak przejść przez kryzys i na nowo rozpalić swoje powołanie – ta książka jest dla Ciebie.

Kiedy Kościół niszczą kłamstwa, nie możemy milczeć! Krystian Kratiuk, Grzegorz Górny oraz Paweł Lisicki od kilku lat wspólnie przyglądają się kryzysowi Kościoła katolickiego w programie Ja, katolik. EXTRA.

Trzy różne głosy; trzech wybitnych katolickich publicystów odważnie konfrontuje się z wielkim zamętem obecnym w Chrystusowej Owczarni, dlatego że im na Kościele po prostu szczerze zależy.

Już wkrótce chrześcijanie będą musieli zjednoczyć się w ramach autentycznego chrześcijaństwa, aby obronić je przed siłami, które są dla niego zagrożeniem.

abp Fulton Sheen

Dziś świat stoi na rozdrożu. W kierunku przyszłości rozciagają się dwie drogi. Jedna prowadzi do ruiny moralnej, druga do zbawienia. Jedną z nich pójdą ludzie w dół, w towarzystwie uwodzicielskiego Antychrysta, drugą w górę w braterstwie Chrystusa.

Arcybiskup Fulton Sheen, wybitny katolicki filozof i apologeta, w swojej książce dotyka sedna kryzysu, który trawi dzisiejszy świat – kryzys ten ma wymiar nie tyle polityczny i ekonomiczny, co moralny i religijny, a jego centralnym punktem jest krzyż, o którym chcemy dziś zapomnieć.

Kościół jest jeden! To jest Kościół Chrystusa. Nie ma Kościoła łagiewnickiego, toruńskiego, liberalnego, konserwatywnego. Takie Kościoły nie istnieją! Kościół jest jeden. Kościół jest Chrystusa. Czy powinniśmy więc walczyć o to, żeby faktycznie był to Kościół tylko Chrystusa? Tak! Czy to znaczy, że winniśmy Chrystusa stawiać w centrum? Tak! Ale zobaczmy i inne konsekwencje powyższych stwierdzeń. Kościół należy do Chrystusa. Do tego Chrystusa, który się wcielił i stał się nam bliski, a następnie za nas umarł. Nie do jakiegoś abstrakcyjnego i dalekiego Boga, ale do Pana, którego można było dotknąć, który błogosławił dzieciom, który karmił głodnych i wskrzeszał umarłych. Do Boga, który jest szalenie blisko człowieka. Kościół jest Kościołem Boga, który umiłował nas aż do końca.

Kto uratuje Kościół? Nie biskupi, nie kapłani i nie zakonnicy. To zadanie należy do was, ludu wiernego! Po to macie rozum, oczy i uszy, by ocalić Kościół. Do was należy dopilnowanie, by księża zachowywali się jak księża, biskupi jak biskupi i zakonnicy, jak przystało zakonnikom!
abp Fulton J. Sheen, przemówienie do Rycerzy Kolumba, 1972 r.

Biskup Joseph E. Strickland jest dziś jednym z najodważniejszych przywódców Kościoła w Stanach Zjednoczonych. Wykorzystuje wszelkie sposoby, także media społecznościowe, by dotrzeć do innych ze słowem Chrystusa. W swojej książce pokazuje, że odnowa Kościoła w ateizującym się świecie musi rozpocząć się od wiernych, którzy poważnie podchodzą do wiary, nie boją się do niej przyznawać i są gotowi ponieść ofiarę za głoszenie tego, co uważają za prawdę.

Tacy ludzie staną się światłem i zaczynem dla świata.