Dwa serca. Odkryj moc sakramentu małżeństwa - ks. Ricardo Reyes Castillo

Jedenaście kolorów. Tyle rozdziałów ma „Dwa serca" ks. Ricardo Reyesa Castillo — od szarego (rozczarowanie, wątpliwości, zdrada) po szmaragdowy („zacznijmy na nowo od «na zawsze»"). Każdy kolor to jedna runda korespondencji: list Danieli, młodej mężatki, i odpowiedź kapłana.

Daniela pisze, że w jej małżeństwie „wszystko staje się nieco szare, dokładnie tak jak założona niezliczoną ilość razy biała sukienka, która mimo wielokrotnego prania nie może już odzyskać początkowej bieli". Książka jest zapisem wymiany maili, nie wykładem o sakramencie.

Przedmowę napisał kard. Robert Sarah.

Jedenaście kolorów, jedenaście trudnych rozmów

Podział na kolory nie jest ozdobą — to mapa konkretnych problemów. Granatowy: poczucie samotności we dwoje. Czerwony: błędny schemat walki. Niebieski: „my też musimy wypić swój kielich goryczy". Biały: gdzie jest to sakramentalne światło. Brązowy: rodzice kontra małżeńska jedność. Fioletowy: rodzicielstwo, które oddala, i seks, który nie zbliża. Różowy: każdy ma inną rolę do spełnienia. Pomarańczowy: równowaga między walką i odpuszczaniem. Zielony: małe zmiany i chrześcijańska perspektywa.

Ks. Ricardo odpowiada obrazami, nie definicjami. Zdradę porównuje do kontrolki paliwa: problemem nie jest lampka na desce rozdzielczej, tylko pusty bak — gaszenie sygnału niczego nie naprawia. O powrocie do sakramentu pisze przez reklamację: kupując auto z wadą, wracasz do salonu, więc jeśli coś w małżeństwie nie działa, wróć tam, gdzie ten sakrament otrzymałaś.

Wplata też historię pary, którą sam pobłogosławił i która po niespełna dwóch latach szła do separacji; zadzwonił do męża w Wielkanoc i usłyszał w słuchawce „Pomóż mi!". Po trzech miesiącach wrócili do siebie. Dziś mają dwoje dzieci.

Dlaczego forma listu, a nie poradnika

We Wprowadzeniu autor tłumaczy się z wyboru gatunku: nie chciał prezentować podręcznikowych wyjaśnień ani udzielać rad. Porównuje siebie do gościa zaproszonego do cudzego domu. Wszystko zaczęło się od jednego maila od przyjaciółki, w okresie, gdy Daniela przeżywała głęboki kryzys i poprosiła o radę, jak każdego dnia odnawiać swoje małżeństwo.

Odpowiedzi kapłana pisane są w drugiej osobie, do konkretnej kobiety, z imieniem — dlatego czyta się je jak list, nie jak rozdział.

Dla kogo są te listy

Dla małżonków po kilku latach, którzy chcą nazwać to, co się między nimi zmieniło, i wrócić do tego, co sobie obiecali. Dla narzeczonych i świeżo po ślubie — jako coś, co czyta się razem, po kolorze na wieczór.

Dla duszpasterzy przygotowujących do sakramentu i prowadzących spotkania dla par: rozdziały działają jak gotowe punkty wyjścia do rozmowy.

Kard. Sarah w przedmowie podkreśla, że kapłan nie boi się tu mówić o własnej niemocy — i to jest argument, który przekonuje pary bardziej niż kolejny wykład.

Co widzimy między okładkami

Książka kończy się adresem mailowym autora: dapersempre@gmail.com. To nie ozdobnik — włoski tytuł oryginału brzmi „Ricominciamo da «per sempre»", więc adres jest dosłownie tym samym „od «na zawsze»", od którego bierze nazwę ostatni, szmaragdowy rozdział.

Druga rzecz, której nie widać w opisie wydawcy: aparat przypisów. Obok św. Augustyna („Homilie na Ewangelię i Pierwszy List św. Jana", ATK 1977) i Pisma Świętego w przekładzie Edycji Świętego Pawła autor przypisuje Viktora Frankla („Lekarz i dusza", Czarna Owca 2017) i „Boską komedię" Dantego. Wchodzi też w historię Daniela Tammeta, angielskiego pisarza z synestezją i spektrum autyzmu, który widzi liczbę pi jako krajobraz i wymienia z pamięci 22 514 cyfr po przecinku. Każdy rozdział otwiera pełnostronicowa grafika w kolorze, który go nazywa.

Co warto wiedzieć

Czy „Dwa serca" to poradnik małżeński?

Nie. „Dwa serca" ks. Ricardo Reyesa Castillo to zbiór listów — wymiana maili między młodą mężatką a kapłanem, ułożona w jedenaście rozdziałów nazwanych kolorami. Autor we Wprowadzeniu wprost pisze, że nie chciał podawać podręcznikowych wyjaśnień ani udzielać rad. Nie ma tu ćwiczeń, kwestionariuszy ani planu naprawczego krok po kroku.

Kto napisał przedmowę do „Dwóch serc"?

Kard. Robert Sarah. W przedmowie odwołuje się do doświadczenia rodziny w Afryce, do „pierwotnej samotności" w ujęciu Jana Pawła II i do pytania Elkany skierowanego do Anny (1 Sm 1, 8). Zwraca uwagę, że autor wplata w książkę teksty obrzędów sakramentu małżeństwa i epizody z własnego życia, nie ukrywając własnej niemocy.

Czy ta książka nadaje się na prezent ślubny lub na rocznicę?

Tak — „Dwa serca" to książka do czytania we dwoje, podzielona na jedenaście krótkich rozdziałów-kolorów, z których każdy podejmuje jeden temat (samotność we dwoje, kłótnie, teściowie, rodzicielstwo, odpuszczanie). Format listu sprawia, że nie brzmi jak pouczenie, co ma znaczenie przy prezencie dla pary, której się dobrze nie zna.

Czy „Dwa serca" mają aprobatę kościelną?

Tak. Polskie wydanie ukazało się za zezwoleniem Kurii Prowincjalnej Towarzystwa Świętego Pawła — podpisał ks. Mariusz Górny SSP, Częstochowa, 12 września 2025 r. Cytaty biblijne pochodzą z Pisma Świętego w najnowszym przekładzie z języków oryginalnych z komentarzem, wydanym przez Edycję Świętego Pawła.

Co jeszcze warto mieć obok tej książki?

Do lektury we dwoje dobrze dobrać obrzędy sakramentu małżeństwa — autor kilkakrotnie wraca do słów przysięgi i do samego momentu jej złożenia. Pary czytające po jednym rozdziale dziennie często sięgają też po różaniec małżeński lub prosty modlitewnik dla małżonków, żeby wieczorna rozmowa miała swoje domknięcie.