Największa jest miłość - Wilfrid Stinissen OCD

Ta książka mówi o tym, jak wygląda życie, kiedy Duch może wiać, kędy chce. Nie chodzi więc o to, by się w czymś wyćwiczyć. Nie znajdziemy tutaj żadnych wymagań, nie ma też wcale mowy o cnotach, które należy zdobywać. Cała książka mówi o owocach Ducha (Ga 5,22-23), a więc o tym, co się stanie, gdy pozwolimy, żeby Duch Święty nas prowadził i nami zawładnął.

W tej książce, która w całej pełni czerpie z chrześcijańskiej mistyki, spotykamy się z wyzwaniem, które daje nam wolność.

Im dłużej żyjemy, tym bardziej zbliżamy się do śmierci. Bez jakiejkolwiek formy nadziei ta świadomość byłaby trudna do zniesienia. Wilfrid Stinissen w swojej książce "Ja nie umieram, wstępuję w życie" pragnie pokazać, że nasze istnienie stanie się o wiele bogatsze, kiedy pośrodku naszego życia tutaj na ziemi nauczymy się żyć w przyjaźni ze śmiercią.

Nadzieja, której szukamy jest czymś więcej niż powszechnym optymizmem – tak często zamykającym oczy na rzeczywistość. Stinissen pokazuje, że w tradycji chrześcijańskiej znajdujemy doświadczenia prawdziwej nadziei, która ogarnia również rozczarowanie i ból.

Rzetelne i przystępne studium poświęcone zachodniej mistyce chrześcijańskiej.

Autor książki przeprowadza nas przez pokoje wewnętrznej twierdzy czy zamku, jak określa duszę św. Teresa, i zachęca do wejścia na tę drogę, która jest drogą miłości oblubieńczej i zjednoczenia. Odwołuje się, jak Teresa z Ávili, do tęsknoty, która budzi się w sercu zranionym Bożą miłością – jest to rana nie do zagojenia, jej rozpalenie potęguję się z każdym kolejnym zbliżaniem się do Boskiego Oblubieńca, a jedynie On jest godny, aby się do niej zbliżyć.

Pozwólmy Mu działać, dajmy się Mu prowadzić i uleczyć.

Na samym początku drogi duchowej nie można oczekiwać od nikogo doskonałej motywacji. Teresa z Ávili pragnie pokierować leniwymi i ociężałymi spośród nas, a tacy w większości jesteśmy, wskazując przy tym na wielkie rzeczy, które nas czekają. Ona wie, że mamy ambicje, i do nich się odwołuje. Ważne, byśmy zobaczyli, co Bóg chce z nami uczynić i byśmy zaczęli za tym tęsknić. Taka tęsknota daje niezwykłą siłę.

Porywająca książka cenionego rekolekcjonisty i znanego mistrza duchowego o działaniu Ducha Świętego.

Wilfrid Stinissen OCD przypomina nam o tym, że Bóg jest tajemnicą, przyrównuje Ducha do wiatru i tchnienia, i uświadamia nam, że jest w Nim coś nieprzewidywalnego – wiatru nie da się uchwycić, nie można też nim sterować. Podobnie jak nie mamy władzy nad wodą i ogniem, tak nie mamy jej też wobec Ducha, ale „gdzie jest Duch Pański – tam wolność” (2 Kor 3,17).

Kto daje się Mu pochwycić, otrzymuje coś z Jego tajemnicy i nieprzewidywalności.

Jeśli nie zadowala cię życie na zwolnionych obrotach, pragniesz żyć pełnią – potrzebujesz Ducha. Nie sądź, że jest On gdzieś daleko. Odkąd tchnienie Boże sprawiło, że człowiek stał się istotą żyjącą, żyjemy życiem samego Boga. W ogóle istniejesz dlatego, że Żyjący podarował ci swego Ducha. Czy nie chcesz żyć świadomie, czy nie chcesz bardziej żyć? Duch wieje za pośrednictwem ciebie i Kościoła tak samo dzisiaj, jak u początków istnienia. Czy jednak słyszysz Jego tchnienie? – czytamy w Przedmowie książki Słyszysz szum wiatru? 

Opaska silikonowa na rękę - bransoletka żelowa:

• dla dorosłych
• szerokość: 1,2 cm
• z symbolem oznaczającym – Miłość jest cierpliwa

Luigi Gaspari to włoski pisarz mistyczny, a zarazem duchowy syn Ojca Pio i „ambasador" jego dzieł. W kwietniu 1968 roku, za radą Ojca Pio, Gaspari spisał własne duchowe przeżycia, które następnie wydał w formie niewielkiej książki zatytułowanej Zeszyt miłości.

Zeszyt miłości to swoisty duchowy testament zawierający obietnice łask, jakich Bóg chce udzielić każdemu człowiekowi i całemu światu.

Zawarte w nim przesłanie o wielkiej miłości Boga do człowieka tak mocno poruszyło Ojca Pio, iż zlecił Luigiemu, by jak najszybciej przedstawił je papieżowi i kościelnej hierarchii.

Książka polecana przez św. Ojca Pio!